Pierwszy sezon był hitem w ponad 80 krajach! Meksykański thriller powrócił z 2. sezonem i ponownie podbił serca widzów!
Gdy pierwszy sezon „Wypadku” pojawił się na Netflixie, niewielu spodziewało się, że produkcja z Meksyku wywoła aż tak silne emocje. Serial błyskawicznie trafił na listy najchętniej oglądanych tytułów na całym świecie. Teraz wraca z nowymi odcinkami.
Drugi sezon serialu „Wypadek” („Accidente”) ponownie przenosi widzów do dusznego, naznaczonego traumą miasteczka Santa Cruz. To miejsce, w którym tragedia sprzed lat wciąż rzuca długi cień na życie bohaterów, a żadne z nich nie potrafi naprawdę ruszyć dalej. Meksykański thriller dramatyczny po raz kolejny splata wątki żałoby, poczucia winy i pragnienia zemsty, które uczyniły pierwszy sezon jednym z najbardziej zaskakujących hitów Netflixa. Tragedia, od której wszystko się zaczęło Punktem wyjścia całej historii był dramatyczny wypadek podczas dziecięcego przyjęcia urodzinowego. Dmuchany zamek, porwany przez podmuch wiatru, doprowadził do śmierci trojga dzieci, a czwarte zniknęło bez śladu. Splot zaniedbania, przypadku i złych decyzji uruchomiły spiralę wzajemnych oskarżeń, konfliktów i narastającej wrogości między rodzinami. Pierwszy sezon wyraźnie pokazał, że żałoba nie zawsze zbliża ludzi. W Santa Cruz dawni przyjaciele szybko stali się przeciwnikami, a granica między poczuciem sprawiedliwości a chęcią odwetu zaczęła się zacierać. Bogatsi bohaterowie podejrzewali własnych pracowników, a emocje stopniowo przejmowały kontrolę nad rozsądkiem. Finał sezonu tylko pogłębił napięcie. Emiliano Lobo (Sebastián Martínez), prawnik, którego nieuwaga przyczyniła się do tragedii, postanowił sam oddać się w ręce policji, traktując karę jako formę zadośćuczynienia. Trafiając do więzienia, odkrywa jednak, że przebywa tam również Charro (Alberto Guerra). To ojciec jednej z ofiar, od początku napędzany żądzą zemsty. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że to własna żona Charro wrobiła go w korupcję i morderstwo. Ich spotkanie za kratami stało się jednym z najbardziej zapamiętanych cliffhangerów meksykańskich seriali Netflixa. Drugi sezon: jeszcze więcej napięcia i psychologicznej gry Twórca serialu, Leonardo Padrón, zapowiada, że kontynuacja idzie o krok dalej zarówno pod względem emocji, jak i moralnych dylematów bohaterów. Jak podkreśla: Jednym z kluczowych wątków staje się relacja Emiliano i Charro w realiach więziennych. Choć obaj trafiają za te same mury, ich pozycja jest skrajnie różna. Charro, związany ze światem przestępczym, ma wpływy i sojuszników. Emiliano, były prawnik, musi odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości, w której prawo znaczy niewiele. Drugi sezon coraz wyraźniej odchodzi od thrillera prawniczego, skręcając w stronę opowieści o przetrwaniu. Równie istotne są losy kobiet pozostawionych na zewnątrz. Daniela (Ana Claudia Talancón), policjantka i żona Emiliano, aresztowała własnego męża, pozostając wierna zasadom. Teraz mierzy się z samotnością, gniewem otoczenia i rozpadem życia rodzinnego. Krytycy zapowiadają, że to jedna z najmocniejszych ról w jej karierze. Z kolei Lupita (Eréndira Ibarra), która przyczyniła się do upadku Charro, próbując wyrwać się z toksycznego związku, żyje z ciężarem sekretu, który w każdej chwili może wyjść na jaw, a jego konsekwencje mogą sięgnąć daleko poza więzienne mury. Nowy sezon rozwija również wątek korupcji, wcześniej jedynie zarysowany przy okazji kontrowersyjnej inwestycji w park rozrywki. Chaos w rodzinach Lobo, Pereira i Mejía otwiera drzwi dla nowych przeciwników: polityków, biznesowych partnerów i skorumpowanych urzędników, którzy zaczynają odgrywać coraz większą rolę w tej historii. Dlaczego „Wypadek” stał się globalnym fenomenem? Mimo mieszanych opinii części krytyków „Wypadek” zdobył ogromną międzynarodową publiczność, trafiając do Top 10 Netflixa w ponad 80 krajach. Leonardo Padrón stworzył format, który recenzenci określili mianem „prestiżowej telenoweli” łączącej emocjonalność latynoskich dramatów z jakością wizualną znaną z produkcji premium. Serial przyciąga nie tylko dynamicznym tempem i mocnymi cliffhangerami, ale też bezkompromisowym spojrzeniem na winę, odpowiedzialność i decyzje podejmowane w chwili impulsu. To opowieść o błędach, które nie chcą się przedawnić, i o konsekwencjach, z którymi bohaterowie muszą żyć latami. „Wypadek” pokazuje również Meksyk z dwóch perspektyw: zamożnych rodzin próbujących wykupić spokój sumienia oraz ludzi takich jak Moncho (Silverio Palacios), który stracił wszystko i stał się symbolem tych, którzy płacą najwyższą cenę za cudze zaniedbania. W więziennych realiach różnice społeczne tracą znaczenie. Pozostają tylko siła, strach i lojalność. View oEmbed on the source website
„Polowanie” trzyma w napięciu od pierwszej minuty i wciąga aż do finału. Polski thriller od dwóch lat hitem Netflixa
Każda okolica skrywa tajemnice, które potrafią zmrozić krew w żyłach. Michał Król, lokalny przedsiębiorca, staje do walki o stanowisko burmistrza, by odmienić losy swojego miasta. Jednak wkracza w świat, w którym korupcja, manipulacje i polityczne układy są codziennością. Co gorsza, jego przeciwnicy nie przebierają w środkach, aby go zniszczyć. Film „Polowanie”, bo właśnie o jego fabule mowa, wciągnie cię od pierwszej minuty.
W tym artykule: „Polowanie” – fabuła „Polowanie” – obsada i twórcy „Polowanie” – zwiastun „Polowanie” to thriller polityczny, który był już grany na dużym ekranie, ale wtedy nie przyciągnął tłumów. Gdy zasilił bibliotekę Netflixa, stał się niezwykle popularny. Nadal cieszy się dużym zainteresowaniem – nie tylko widzów z Polski. Jeśli jeszcze go nie widzieliście – czas nadrobić zaległości! „Polowanie” – fabuła Film opowiada historię Michała Króla, przedsiębiorcy, który postanawia kandydować na burmistrza swojego rodzinnego miasteczka. Jego celem jest przywrócenie porządku i zakończenie układów, które niszczą lokalną społeczność. Jednak wejście w świat polityki okazuje się znacznie bardziej niebezpieczne, niż przypuszczał. Wrogowie nie cofną się przed niczym, aby go zdyskredytować, a tajemnice, które wychodzą na jaw, mogą zagrozić nie tylko jego kampanii, ale i życiu. W filmie pojawiają się również wątki miłosne, które dodają smaczku fabule. „Polowanie” – obsada i twórcy „Polowanie”, w reżyserii Pawła Chmielewskiego, to produkcja inspirowana losami Adama Pawlickiego, burmistrza Jarocina w latach 2002-2011, który opisał swoje doświadczenia w książce „Skazany za sukces Jarocina”. Jednym z prawdziwych wydarzeń, które zostało odwzorowane w filmie, jest polowanie z 2009 roku. Wtedy to Pawlicki został celowo postrzelony z broni myśliwskiej. Jednak, jak zaznacza burmistrz, nie zgłosił tego zdarzenia na policję, obawiając się dalszych reperkusji. Scenariusz do filmu stworzyli Michał Pruski i Mirosław Piepka (scenarzyści „Układu zamkniętego”). W roli głównej występuje Michał Czernecki, który wciela się w postać Michała Króla, ambitnego młodego burmistrza. W obsadzie znaleźli się m.in. Artur Barciś, Kamila Kamińska, Andrzej Andrzejewski, Ewa Kasprzyk, Piotr Cyrwus i Magdalena Walach. W filmie pojawił się także Robert Ziółkowski, wiceburmistrz Jarocina, który wystąpił w roli funkcjonariusza CBŚ i konsultanta ds. policyjnych. Zdjęcia do „Polowania” rozpoczęły się w 2018 roku w Jarocinie. Kolejne etapy nagrań miały miejsce w 2022 roku w Warszawie oraz w Gniewie. „Polowanie” – zwiastun Jeżeli jeszcze nie czujecie się zachęceni do obejrzenia „Polowania”, to na pewno zwiastun filmu wciągnie was w jego tajemniczy świat. Już od pierwszych sekund widać, jak reżyser buduje napięcie. Mroczna atmosfera małego miasteczka, w którym nic nie jest takie, jakie się wydaje, pochłania widza bez reszty. Film Pawła Chmielewskiego dostępny jest na Netflixie od 2023 roku. View oEmbed on the source website
Rowan Atkinson, dziecko i świąteczny chaos. Ten serial komediowy to numer jeden na Netflixie!
Samotny bohater, święta i sytuacja, która szybko wymyka się spod kontroli. Netflix ponownie stawia na sprawdzony format z Rowanem Atkinsonem w roli głównej. To obecnie numer jeden na polskim Netflixie!
Rowan Atkinson wraca na Netflixa w nowej odsłonie komedii sytuacyjnej, która szybko przyciągnęła uwagę widzów. Serial „Człowiek kontra dziecko” błyskawicznie wspiął się na szczyty oglądalności platformy, potwierdzając, że nazwisko aktora wciąż działa jak magnes. Tym razem twórcy stawiają na kameralną historię osadzoną w świątecznym klimacie, w której codzienny porządek zostaje zderzony z absolutną nieprzewidywalnością. O czym jest „Człowiek kontra dziecko”? Głównym bohaterem serialu jest Trevor Bingley, samotny mężczyzna stojący u progu zawodowej emerytury. Przed świętami przyjmuje zlecenie pilnowania luksusowego apartamentu w Londynie. Sytuacja komplikuje się, gdy pod jego opiekę trafia niemowlę, a z pozornie prostego zadania rodzi się ciąg zdarzeń, nad którymi Trevor nie ma żadnej kontroli. Każda próba zaprowadzenia ładu kończy się jeszcze większym chaosem. Serial liczy cztery odcinki, co wyraźnie odróżnia go od wcześniejszego projektu „Człowiek kontra pszczoła”. Twórcy nie próbują sztucznie rozciągać fabuły, opierając ją na powtarzalnym, ale czytelnym schemacie. Trevor reaguje na kolejne problemy z typową dla siebie nieporadnością, a napięcie budowane jest poprzez eskalację absurdalnych sytuacji. Święta w tle, ale bez przesadnego sentymentalizmu Akcja rozgrywa się w okresie świątecznym, jednak serial nie wpisuje się w klasyczną narrację o „magii Bożego Narodzenia”. Święta stanowią raczej tło dla opowieści o samotności, rodzinnych dystansach i próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Trevor mierzy się nie tylko z opieką nad dzieckiem, ale także z własnymi emocjami i poczuciem wykluczenia, co nadaje historii łagodnie melancholijny ton. Ciężar opowieści spoczywa niemal wyłącznie na Rowanie Atkinsonie. Aktor pozostaje wierny swojej charakterystycznej ekspresji i komediowej fizyczności, jednak tym razem unika skrajnej karykatury. Jego bohater jest niezdarny, ale empatyczny, zmęczony życiem, lecz wciąż wrażliwy na potrzeby innych. To rola, która nie redefiniuje jego ekranowego wizerunku, ale wpisuje się w niego w sposób bardziej stonowany. Produkcja na jeden wieczór „Człowiek kontra dziecko” nie aspiruje do miana przełomowej komedii ani serialu, który zostanie z widzem na długo. To raczej lekka, krótkodystansowa propozycja na zimowy wieczór, oparta na znanym formacie i rozpoznawalnym nazwisku. Netflix sięga po sprawdzony schemat, oferując widzom nieskomplikowaną rozrywkę, która nie wymaga zaangażowania, ale skutecznie wypełnia czas. Serial „Człowiek kontra dziecko” jest dostępny na Netflixie. View oEmbed on the source website
Sześć odcinków, jedna zbrodnia i Barcelona w cieniu tajemnicy. Ten kryminał podbija TOP10 Netflixa!
Netflix wzbogacił swoją ofertę o nowy hiszpański serial detektywistyczny. „Miasto cieni” to sześciodcinkowa opowieść o brutalnej zbrodni w Barcelonie, zawieszonym inspektorze i śledztwie, które prowadzi w najmroczniejsze zakamarki miasta.
Netflix dorzuca do swojej oferty kolejną propozycję dla widzów, którzy lubią kryminały z duszną atmosferą, wyrazistym bohaterem i miastem, które samo staje się częścią zagadki. „Miasto cieni” to hiszpański serial detektywistyczny rozgrywający się w Barcelonie, który od dnia premiery przyciąga uwagę fanów mrocznych historii o zbrodni i obsesji. Zbrodnia w sercu Barcelony Punktem wyjścia serialu jest brutalne morderstwo, które wstrząsa miastem. Na fasadzie słynnej La Pedrera – Casa Milà, jednego z najbardziej rozpoznawalnych budynków zaprojektowanych przez Antoniego Gaudíego, zostaje znalezione spalone ciało. Sprawa szybko okazuje się bardziej skomplikowana, niż początkowo zakładano, a śledztwo prowadzi w głąb mrocznych sekretów Barcelony. Do rozwiązania zagadki wraca Milo Malart – inspektor odsunięty wcześniej od służby za niesubordynację. To bohater na krawędzi: zdyskredytowany, nieufny wobec systemu i zmuszony zmierzyć się zarówno z seryjnym zabójcą, jak i własną reputacją. Towarzyszy mu Rebeca Garrido, jego zastępczyni, z którą tworzy duet oparty na napięciu, nieufności i stopniowo budowanej współpracy. Kryminał, który stawia na atmosferę „Miasto cieni” nie jest serialem opartym wyłącznie na zwrotach akcji. Dużą rolę odgrywa tu klimat miasta. Barcelona pokazana jest jako przestrzeń pełna kontrastów, gdzie monumentalna architektura sąsiaduje z ciemnymi zaułkami, a turystyczna fasada skrywa niepokojące tajemnice. Ulice, place i ikoniczne budynki stają się integralną częścią opowieści, wzmacniając poczucie zagrożenia i niepewności. Serial liczy sześć odcinków, co czyni go idealnym wyborem na intensywny weekendowy seans. Każdy epizod prowadzi widza coraz głębiej w sprawę, stopniowo odsłaniając kolejne tropy i fałszywe ślady. Za reżyserię produkcji odpowiada Jorge Torregrossa, a w obsadzie znaleźli się m.in. Isak Férriz, Verónica Echegui, Ana Wagener, Manolo Solo oraz Jordi Ballester. Aktorzy tworzą wiarygodny, surowy świat policyjnego śledztwa, w którym nie ma prostych odpowiedzi ani jednoznacznych bohaterów. Idealny serial na jeden wieczór… albo cały weekend „Miasto cieni” to propozycja dla tych, którzy szukają klasycznego kryminału detektywistycznego, ale podanego w nowoczesnej, europejskiej formie. Krótki format, wyraźnie zarysowana intryga i gęsta atmosfera sprawiają, że trudno poprzestać na jednym odcinku. Serial jest już dostępny na Netfliksie i jest obecnie drugim najchętniej oglądanym serialem Netfliksa w Polsce! View oEmbed on the source website
Ten serial w kwietniu 2025 był najpopularniejszy na świecie. Wyprzedził nawet „Dojrzewanie” i „Rozdzielenie”
Ten serial skazany był na sukces. Intrygująca fabuła, świetna obsada i twórcy największych hitów sprawiły, że produkcja momentalnie stała się superhitem.
W tym artykule: „Rezydencja” – fabuła „Rezydencja” – obsada i twórcy „Rezydencja” – zwiastun „Rezydencja” – data premiery, gdzie obejrzeć? Ten serial Netflixa to adaptacja książki „The Residence: Inside the Private World of the White House” autorstwa Kate Andersen Brower. Opowiada ona o życiu w Białym Domu z perspektywy osób w nim pracujących. Na czym skupia się produkcja „Rezydencja”? Jest morderstwo, jest śledztwo i dużo czarnego humoru. Właśnie to połączenie zagwarantowało jej status najpopularniejszego serialu na świecie. Tuż po premierze, która odbyła się 20 marca, zajął on pierwsze miejsce w rankingu Netflixa. Póżniej wypadł już poza listę, jednak za granicą nadal utrzymywał silną pozycję w TOP 10. Z tygodnia na tydzień „Rezydencja” stawała się coraz bardziej popularna. W Stanach Zjednoczonych wyprzedziła nawet „Dojrzewanie”, które pobiło wszelkie rekordy serwisu streamingowego oraz hit Apple TV+, „Rozdzielenie”. To naprawdę imponujące wyniki. Poznajcie fabułę, obsadę, twórców i obejrzyjcie zwiastun. „Rezydencja” – fabuła Brzmi ekscytująco? Fabuła serialu rozgrywa się w Białym Domu. Podczas wystawnego bankietu, w którym biorą udział czołowi politycy, dochodzi do brutalnego morderstwa jednego z kluczowych członków personelu. Sprawa jest wyjątkowo skomplikowana – lista podejrzanych liczy aż 157 osób. Śledztwem zajmuje się ekscentryczna, ale wybitna detektywka Cordelia Cupp, znana z niekonwencjonalnych metod i błyskotliwości. W tropieniu sprawcy towarzyszy jej opanowany agent FBI, Edwin Park. Serial nie tylko trzyma w napięciu, ale również z humorem i wnikliwością przedstawia codzienne życie pracowników rezydencji prezydenta USA – to właśnie oni są kluczowymi postaciami tej komedii kryminalnej. „Rezydencja” łączy kryminał z komedią, płynnie poruszając się między napięciem a lekkością. Dzięki temu ogląda się go z prawdziwą przyjemnością – to idealna propozycja na wieczór. Dzięki intrygującej fabule, znakomitej obsadzie i doświadczonym twórcom, serial podbił serca widzów i odniósł niewiarygodny sukces. Kogo możecie zobaczyć na ekranie? Sprawdźcie poniżej! „Rezydencja” – obsada i twórcy W obsadzie znaleźli się Uzo Aduba, którą możecie znać z „Orange Is the New Black”. Aktorka wciela się w główną rolę detektywki. Oprócz niej na ekranie możemy zobaczyć jeszcze Giancarlo Esposito („Breaking Bad”), Edwinę Findley, Molly Griggs, Jasona Lee, Kena Marino i innych. Showrunnerem serialu i autorem scenariusza został Paul William Davies („Skandal”, „For the People”). Reżyserią zajęli się Jaffar Mahmood („Wielka”) i Liza Johnson („The Last of Us”). Natomiast producentką wykonawczą jest Shonda Rhimes, która na swoim koncie ma już takie hity, jak „Bridgertonowie” czy „Chirurdzy”. Brzmi naprawdę dobrze. „Rezydencja” – zwiastun Niedługo przed premierą do internetu trafił oficjalny zwiastun produkcji, który idealnie wprowadza w jej mroczny klimat, pełen czarnego humoru. Zobaczcie, czego się spodziewać. View oEmbed on the source website „Rezydencja” – data premiery, gdzie obejrzeć? „Rezydencję” możecie oglądać w streamingu. Premiera serialu, składającego się z ośmiu odcinków, odbyła się 20 marca 2025 roku. Produkcja dostępna jest oczywiście na Netflixie. Zamierzacie zrobić sobie seans? Ze względu na twórców (ale i nie tylko) może być naprawdę interesująco.
Francuski thriller podbija TOP 10 Netflixa. Widzowie mówią wprost: „Rasowe kino gangsterskie”
Netflix ma nową perełkę w klimacie „gangster noir”. „Krwawe wybrzeże” zachwyca atmosferą Marsylii, świetną obsadą i brutalnym tempem akcji, które nie pozwala oderwać wzroku choćby na chwilę.
„Krwawe wybrzeże” pojawiło się na Netflixie ledwie na chwilę, a już zdążyło namieszać w zestawieniach oglądalności. Francuski thriller kryminalny rozgrywający się w pełnej napięcia Marsylii błyskawicznie wskoczył do TOP10, przyciągając uwagę widzów klimatem „gangster noir”, surową energią ulicy i obsadą, która prowadzi ten świat z zadziorną pewnością siebie. Brutalny świat Marsylii i policjanci, którzy działają na granicy prawa Punktem wyjścia opowieści jest starcie dwóch sił: gangów gotowych rozpętać wojnę o wpływy oraz grupy policjantów, którzy niekoniecznie stosują metody, jakich oczekiwałaby od nich prokuratura. Serial zanurza nas w świecie, w którym adrenalinę czuć w każdym kadrze, a pytanie „kto naprawdę trzyma władzę?” powraca jak echo. W tej mrocznej układance świetnie odnajdują się Olivier Barthélemy, Tewfik Jallab, Idir Azougli, Jeanne Goursaud i Lani Sogoyou. Tworzą pełnokrwisty portret miasta, w którym lojalność jest krucha, a moralność zbyt często schodzi na drugi plan. Widzowie entuzjastycznie reagują na „Krwawe wybrzeże” Odbiór serialu na Netflixie jest żywiołowy, a opinie, choć różnorodne, pełne są emocji i jednoznacznych deklaracji. Widzowie podkreślają klasyczny, rasowy ton produkcji, mówiąc, że to „rasowe francuskie kino kryminalne w dobrze znanym stylu, czyli = Paparuchy kontra brutalna Policja”. Serial zbiera pochwały za brutalny realizm, wyraziste postaci i tempo akcji, które nie pozwala się nudzić. Niektórzy porównują go do amerykańskich ikon kina policyjnego: w jednej z opinii pojawia się określenie, że to „Prawo ulicy egzekwowane przez francuskiego Brudnego Harrego metodami V. Mackeya”. Entuzjazm jest widoczny do tego stopnia, że wiele osób nazywa produkcję „dobrym kinem sensacyjnym. Konkretnym, brutalnym, z ciekawymi bohaterami. Marsylia wisienka na torcie”. Inni chwalą jej wciągający charakter: to „wciągający serial, pełen zwrotów akcji”, który „obejrzałam jednym tchem”. Pojawiają się też głosy doceniające francuską filmową kondycję: „Francuska kinematografia jest obecnie najbardziej żywotną na kontynencie. Ten serial to przecież tylko akcyjniak, jednak w prostocie i autentyczności tkwi jego siła”. Oczywiście wśród zachwytów pojawiają się także odmienne opinie. Kilku widzów uznało serial za „nudny”, „nudnawe niestety” lub „zbyt brutalny i niesmaczny”. Zestawienie tych sprzecznych reakcji tylko potwierdza, jak intensywne emocje potrafi wywołać „Krwawe wybrzeże”. Drugi sezon już na Netflixie i to bez zapowiedzi Choć pierwszy sezon zadebiutował w 2023 roku, Netflix bez fanfar i zapowiedzi udostępnił właśnie kontynuację. I tu doszło do natychmiastowego efektu domina. Drugi sezon w kilka godzin wskoczył do najchętniej oglądanych tytułów platformy. To rzadki przypadek serialu, który po cichu wraca w tak mocnej formie i natychmiast znajduje wierną publiczność. „Krwawe wybrzeże” pokazuje, że francuskie thrillery wciąż potrafią być ostre, bezkompromisowe i pełne charakteru. To produkcja, która nie udaje niczego, czym nie jest. Brudne, intensywne, świetnie zrealizowane kino akcji, które można pochłonąć jednym ciągiem. Fani „gangster noir” mają nowy powód, by zarwać noc.
Nowy kolumbijski serial Netflixa szokuje. To nie jest kolejna lekka obyczajówka, ale historia kobiety, o której trudno zapomnieć
Jeśli myśleliśmy, że w obyczajówkach widzieliśmy już wszystko, „Po prostu Alice” udowadnia, że jednak nie. Serial o kobiecie, która kocha dwóch mężczyzn naraz i za obu... wychodzi za mąż.
Kolumbijski serial „Po prostu Alice” pojawił się na Netflixie bez uprzedzenia i od razu rozpalił dyskusję. Już pierwsze minuty pokazują, że to nie jest kolejna lekka obyczajówka, lecz historia, która balansuje na granicy kontrowersji. To opowieść o kobiecie, która kocha podwójnie i podwójnie też układa swoje życie. Efekt? Emocjonalny slalom, od którego wielu widzów nie potrafi się oderwać, a inni nie kryją oburzenia. O czym opowiada serial „Po prostu Alice”? Produkcja śledzi losy Alicii Fernández, która zamiast zdecydować się na jednego partnera, postanawia poślubić dwóch mężczyzn jednocześnie. Alejo to wrażliwy pisarz, widzący w niej swoją muzę, a Pablo to były ksiądz, który po porzuceniu sutanny angażuje się w pomoc innym. Każdy z nich oferuje jej coś, czego drugi nie ma, a Alicia próbuje utrzymać w ryzach dwa równoległe światy. Naturalnie ta konstrukcja zaczyna się rozpadać, ponieważ podwójne życie oznacza podwójny stres, sekrety i lawirowanie między dwiema rzeczywistościami. W główną bohaterkę wciela się Verónica Orozco. Partnerują jej Michel Brown w roli Aleja oraz Sebastián Carvajal jako Pablo. W pamięć zapada również Cony Camelo, która jako Susana pełni funkcję powierniczki. Za produkcję odpowiadają Rafael Martínez i Catalina Hernández, a scenariusz stworzyli Marta Betoldi i Esteban del Campo Bagu. Dwa domy, dwóch mężczyzn i jedna kobieta Twórcy nie próbują złagodzić kontrowersyjnego tematu. Bigamia pokazana jest tu w całej swojej komplikacji i, co rzadkie, z perspektywy kobiety. Codzienność Alicii to nieustanne pilnowanie szczegółów, żonglowanie pierścionkami i życie w ciągłym napięciu. A to wszystko na tle pełnej energii Bogoty, która tylko podkreśla chaos emocjonalny bohaterki. „Po prostu Alice” można obejrzeć na Netflixie. View oEmbed on the source website
Netflix wchodzi w grudzień z rozmachem i odpala własne „Yellowstone”! W głównych rolach Gillian Anderson i Leny Headey
Netflix kończy rok mocnym akcentem. „Odrzuceni”, nowy serial Kurta Suttera z Gillian Anderson i Leną Headey w rolach głównych, już przed premierą budził ogromne emocje. To opowieść o władzy, zemście i dwóch rodzinach, które wejdą w konflikt na śmierć i życie.
<a href="http://Netflix%20ko%C5%84czy%20rok%20mocnym%20akcentem.%20%E2%80%9EOdrzuceni%E2%80%9D,%20nowy%20serial%20Kurta%20Suttera%20z%20Gillian%20Anderson%20i%20Len%C4%85%20Headey%20w%20rolach%20g%C5%82%C3%B3wnych,%20ju%C5%BC%20przed%20premier%C4%85%20budzi%20ogromne%20emocje.%20To%20opowie%C5%9B%C4%87%20o%20w%C5%82adzy,%20zem%C5%9Bcie%20i%20dw%C3%B3ch%20rodzinach,%20kt%C3%B3re%20wejd%C4%85%20w%20konflikt%20na%20%C5%9Bmier%C4%87%20i%20%C5%BCycie.">Netflix wchodzi w grudzień z rozmachem. „Odrzuceni” to serial, który jeszcze przed premierą wywołał ogromne emocje. Nie tylko dlatego, że odpowiada za niego Kurt Sutter, twórca „Synów Anarchii”, lecz także ze względu na nieoczywiste obsadzenie w głównych rolach Gillian Anderson i Leny Headey. Fani westernów już mówią o najpoważniejszej od lat odpowiedzi na „Yellowstone”. Western w odcinkach, jakiego Netflix jeszcze nie miał Zainteresowanie „Odrzuconymi” nie jest przypadkowe. To pierwszy projekt Suttera dla Netflixa. Twórca ten zasłynął umiejętnością budowania brutalnych, emocjonalnych światów i konfliktów, przy których trudno przejść obojętnie. Tym razem zabiera widzów do 1854 roku, na surowe tereny Terytorium Waszyngtonu, gdzie prawo nie dotarło, a sprawiedliwość egzekwowano własnymi rękami. W centrum historii stoją dwie rodziny, które dzieli absolutnie wszystko — status społeczny, pochodzenie i wizja świata. Jedna rządzi ziemią i pieniędzmi, druga jest zbieraniną sierot, wyrzutków i ludzi, którym życie dało najmniej. Wszystko jednak do czasu. Pod ziemią znajdują się złoża srebra. A to oznacza jedno: konflikt, który rozleje się szeroko i pochłonie wszystkich, którzy staną na linii ognia. To także opowieść o zakazanej miłości, lojalności wystawionej na próbę i kobiecej sile w brutalnym świecie, gdzie mężczyźni dotąd rozdawali karty. Gillian Anderson i Lena Headey: dwa żywioły, dwa rody, jedna wojna Największą uwagę widzów przyciąga duet aktorek. Gillian Anderson i Lena Headey (znana m.in. z serialu „Gra o tron”) wcielają się w przywódczynie zwaśnionych rodów. To kobiety, które nie tylko znają zasady Dzikego Zachodu, ale także potrafią nimi rządzić. Netflix, świadomie lub nie, odwraca schemat westernu: zamiast kowbojów i szeryfów, serwuje dwie charyzmatyczne bohaterki, które są tu centrum świata. Obie stoją na czele klanów, które nie cofną się przed niczym, by utrzymać władzę i przetrwać. W obsadzie pojawiają się również Nick Robinson, Diana Silvers, Lucas Till oraz Lamar Johnson. To z pewnością nazwiska, które mogą przyciągnąć nie tylko fanów gatunku, ale też miłośników dobrej gry aktorskiej. Dlaczego już mówi się o „netflixowym Yellowstone”? Westerny przeżywają renesans już od kilku lat. Sukces „Yellowstone”, „1883” czy „1923” pokazał, że widzowie tęsknili za surowymi krajobrazami, moralnymi konfliktami i rodzinami, które potrafią walczyć o ziemię jak o własne życie. „Odrzuceni” wpisują się w ten trend, ale robią coś więcej. Stawiają kobiety w centrum opowieści, dodają element nierówności społecznych i prowadzą fabułę w bardziej mrocznym, sutterowskim stylu. To połączenie sprawia, że serial może stać się jednym z najmocniejszych grudniowych tytułów. Kiedy i gdzie oglądać „Odrzuconych”? Premiera serialu odbyła się 4 grudnia 2025 roku. Produkcja jest dostępna wyłącznie na Netflixie. Jeśli szukasz serialu z energią „Yellowstone”, intensywnym konfliktem, silnymi bohaterkami i klimatem brudnego westernu, to „Odrzuceni” zapowiadają się jak tytuł, który obowiązkowo trzeba dodać do listy „Do obejrzenia”. View oEmbed on the source website
5. sezon „Stranger Things” wykręcił wynik, którego nikt nie przewidział! Właśnie pobił historyczny rekord Netflixa!
Piąty sezon „Stranger Things” wjechał na Netflixa z ogromnym rozmachem! Pierwsze cztery odcinki od razu przyniosły rekordowy wynik. W ciągu 5 dni serial osiągnął 59,6 miliona wyświetleń i został najchętniej oglądaną anglojęzyczną produkcją w historii Netflixa.
Piąty sezon „Stranger Things” bije historyczne rekordy Dotychczas na szczycie zestawienia Netflixa znajdowała się „Wednesday”, której debiut przyciągnął 56 milionów widzów. „Stranger Things” przebiło ten wynik bez wysiłku, wyraźnie pokazując, że jego popularność wciąż jest ogromna. Serial od lat nie traci fanów, a jego kolejne części wciąż potrafią przyciągnąć globalną publiczność na skalę, o jakiej wiele tytułów może tylko marzyć. Warto zaznaczyć, że czwarta odsłona „Stranger Things” również była hitem, ale zaczynała znacznie spokojniej, notując nieco ponad 20 milionów wyświetleń. Fenomen serialu „Stranger Things” „Stranger Things” od początku wyróżniało się klimatem lat 80, dobrze napisanymi bohaterami i połączeniem młodzieżowej przygody z horrorem. To fabuła, którą trudno podrobić. Serial nie zmienił swojej tożsamości, a widzowie wciąż czują z nim więź. Nie zaszkodziła mu nawet długa przerwa między sezonami. Wręcz przeciwnie! Fani dorastali razem z bohaterami i po latach chcą zobaczyć, jak potoczą się ich losy. „Stranger Things” najpopularniejszym serialem ostatniej dekady Netflix udostępnił na razie tylko pierwszą część sezonu. Najważniejsze wydarzenia są jeszcze przed nami, a kolejne odcinki prawdopodobnie ponownie wywołają duży ruch na platformie. Serial zmierza do zamknięcia wszystkich wątków, które budowano od 2016 roku, więc oczekiwania są ogromne. Fani już analizują każdy szczegół i tworzą własne teorie. To znak, że historia Hawkins wciąż budzi emocje. „Stranger Things” przyciąga miliony widzów na całym świecie, a rekord piątego sezonu to potwierdzenie, że produkcja braci Dufferów to najpopularniejszy serial ostatniej dekady! Jak nowy sezon „Stranger Things” oceniają widzowie? Widzowie piszą, że nowy sezon „Stranger Things” ponownie zachwycił ich klimatem lat 80., mocnymi efektami specjalnymi i dobrze zbudowaną fabułą. Często pojawiają się komentarze, w których przyznają, że wciągnął ich od pierwszych minut i nie mogą doczekać się kolejnych odcinków: „Odcinek 4 kosmos. Jestem pod wrażeniem i ta końcówka. To jest zaskoczenie, którego fani Stranger Things potrzebowali. Nie mogę doczekać się pozostałych odcinków! I smutek, że to już ostatnie. Ale mam nadzieje, że utrzymają poziom i za 20 lat będę mogła z łezką w oku wspominać, jaki to kiedyś dobry serial widziałam”. Podkreślają również, że podczas oglądania czuli napięcie, którego nie da się opisać: „Twórcy używają elementów horroru w sposób, który nie powinien działać, a działa. Czułem kolosalne napięcie i przerażenie. Tutaj wszystko się zgrywa w idealne miejsce”. View oEmbed on the source website
Nowy mroczny thriller Harlana Cobena niebawem na Netflix! Już teraz zapowiada się na jedną z najmocniejszych premier 2026!
Netflix ujawnia zwiastun „O krok za daleko” – nowego thrillera Harlana Cobena. Dramatyczna historia ojca, który próbuje uratować swoją córkę, trafi na platformę już niedługo. W sieci właśnie pojawił się zwiastun, który działa na emocje.
„O krok za daleko”: nowy thriller Harlana Cobena niebawem na Netflix! Netflix nie zwalnia tempa i zapowiada kolejną adaptację Harlana Cobena. Tym razem będzie to serial „O krok za daleko”, oparty na bestsellerowej powieści. Jest to kolejny thriller, który powstał we współpracy pisarza ze wspomnianą platformą. W centrum historii znajduje się Simon. Gdy jego córka Paige ucieka z domu, wszystko zaczyna się rozpadać. Mężczyzna odnajduje ją w końcu w miejskim parku. Jest wyniszczona przez narkotyki, a próba sprowadzenia jej do domu kończy się brutalną konfrontacją. Sytuacja eskaluje i Paige znika ponownie. Zmuszony do desperackiego działania, Simon rozpoczyna niebezpieczne poszukiwania córki, które prowadzą go do półświatka pełnego niebezpieczeństwa i przemocy. Odkrywa przy tym sekrety, które mogą rozbić jego rodzinę. Serial, który niedługo trafi na Netflixa, już teraz zapowiada się jako jedna z najmocniejszych produkcji przyszłego roku. Thriller „O krok za daleko” to historia przepełniona dramatem i tajemnicą. To opowieść o granicach, jakie jest w stanie przekroczyć rodzic, by ocalić dziecko. Brutalność, emocje i ciemne strony ludzkiej psychiki zostaną przedstawione w przejmujący sposób. Przedsmak możemy zobaczyć w nowym zwiastunie, który właśnie ujrzał światło dzienne. View oEmbed on the source website „O krok za daleko”: plejada gwiazd w nowej produkcji Netflixa W rolę główną wciela się James Nesbitt, znany m.in. z serialu „The Missing”. W obsadzie znaleźli się również inne znane nazwiska: Minnie Driver, Ruth Jones oraz Alfred Enoch. Na ekranie zobaczymy też: Luciana Msamatiego, Jona Pointinga, Tracy-Ann Oberman, Annette Badland, Maeve Courtier-Lilley, Ellie de Lange, Adriana Greensmitha i innych. Za scenariusz odpowiedzialny jest Danny Brocklehurst, który od lat współpracuje z Cobenem. „O krok za daleko”: kiedy premiera? Zgodnie z tradycją nowy thriller Harlana Cobena „O krok za daleko” trafi na Netflixa 1 stycznia 2026 roku. Jeśli więc waszym jedynym planem na posylwestrową zabawę jest odpoczynek, wiecie już, co robić. Tego dnia pojawi się wszystkie 6 odcinków. Thriller bez wątpienia przyciągnie uwagę miłośników mocnych i emocjonalnych historii. Zamierzacie zrobić sobie seans?
Ten duński miniserial policyjny szybko stał się hitem Netflixa. Dla mnie to perełka gatunku nordic noir!
Ten duński thriller w stylu nordic noir błyskawicznie trafił do czołówki najchętniej oglądanych produkcji Netflixa. Krytycy i widzowie zgodnie przyznają: to jedna z najbardziej udanych premier ostatnich miesięcy.
Nowy nordic noir Netflixa „Inwigilacja” podbija rankingi Główna bohaterka serialu „Inwigilacja” to młoda agentka pracująca pod przykrywką. Zostaje zaangażowana do misji infiltracji brutalnej organizacji przestępczej. Jej zadaniem jest zdobycie zaufania i przyjaźni partnerki szefa gangu, co ma być kluczem do rozpracowania całej siatki. W miarę rozwoju akcji relacja między nimi staje się mocniejsza, a granice między obowiązkiem, lojalnością i emocjami coraz bardziej rozmyte. Widzowie śledzą nie tylko kryminalne wątek, ale też psychologiczne rozterki policjantki, jej moralne dylematy, wewnętrzne konflikty i wrażliwość na ludzkie cierpienie. Dlaczego miniserial „Inwigilacja” podbił serca widzów? Po pierwsze... napięcie. Fabuła rozwija się dynamicznie, bez zbędnego przeciągania, co sprawia, że od razu chcesz zobaczyć kolejny odcinek. Po drugie — klimat. Charakterystyczny dla skandynawskiego nordic noir, surowy i zimny. Po trzecie i najważniejsze, bohaterowie. Nie są to czarno-białe postacie, nawet członkowie przestępczego świata bywają pokazani przez pryzmat emocji, relacji i człowieczeństwa. To wszystko sprawia, że ten duński miniserial wyróżnia się na tle typowych produkcji kryminalnych. Od momentu premiery „Inwigilacja” błyskawicznie znalazła się w TOP 10 Netflixa i utrzymuje się tam już kilka tygodni. Przyciągnęła przed ekrany ponad 2,6 miliona widzów. Widzowie uwielbiają skandynawskie nordic noir Tak duży sukces „Inwigilacji” pokazuje, że widzowie coraz bardziej cenią produkcje, które balansują między intensywną akcją a głęboką warstwą psychologiczną. Już nie wystarcza sama sensacja, ważniejsza staje się prawdziwość emocji, konfliktów wewnętrznych, relacji między ludźmi i moralnych wyborów. W przypadku tego miniserialu nie ma wątpliwości, że to autentyczność, napięcie i dobrze skonstruowana opowieść przyciągnęły widzów Netflixa. Więc jeśli lubisz skandynawskie kryminały z surowym klimatem, mrokiem i intrygą, które łączą elementy thrillera z psychologiczną głębią postaci, to „Inwigilacja” przypadnie ci do gustu. Jest w niej dużo moralnych szarości i niejednoznacznych wyborów. To zdecydowanie propozycja, obok której trudno przejść obojętnie. View oEmbed on the source website
Naprawdę dobry serial o hiszpańskiej prowincji w latach 60. i 70. z wątkiem miłosnym i kryminalnym. Dobrze się to ogląda!
Hiszpański serial „Na obcej ziemi” szybko zyskał uznanie widzów Netflixa. To nie tylko kolejna melodramatyczna produkcja, ale też poruszający dramat o przekraczaniu granic narzuconych przez tradycję i społeczeństwo.
„Na obcej ziemi”: Hiszpańska wieś, tradycja i surowe zasady Akcja serialu przenosi widza do hiszpańskiej prowincji silnie osadzonej w tradycji, z regułami, które często tłamszą indywidualność i wolność kobiet. Twórcy „Na obcej ziemi” (hiszp. "Entre Tierras", ang. "Between Lands") zadbali o to, żeby widz poczuł klimat dawnej epoki i panujących w niej patriarchalnych podziałów. To coś więcej, niż romantyczna historia, to opowieść o tym, co dzieje się, gdy przekraczane są nasze granice. Serial zmusza do zastanowienia się, ile jesteśmy w stanie poświęcić dla bliskich i ile możemy pozwolić sobie stracić? „Na obcej ziemi”: Ile jesteś w stanie poświęcić dla bliskich? Główna bohaterka to Maria Rodriguez, młoda kobieta pochodząca z Andaluzji. Gdy jej rodzina pogrąża się w trudnej sytuacji, Maria zmuszona jest zgodzić się na aranżowane małżeństwo z mężczyzną z regionu La Mancha. W zamyśle ma to być ratunek dla jej bliskich. Jednak rzeczywistość, która ją czeka, okazuje się pełna surowych norm społecznych, patriarchalnych oczekiwań i represji charakterystycznych dla hiszpańskich wsi. Zamiast poczucia bezpieczeństwa, przytłaczająca presja. Zamiast wolności, ograniczenia. Jedna decyzja, umotywowana miłością do bliskich, staje się pułapką i zmusza Marię do rezygnacji z własnych marzeń. „Na obcej ziemi”: Genialna rola Megan Montaner W rolę Marii wciela się Megan Montaner, aktorka pochodząca z Huesca w hiszpańskiej Aragonii. Jej marzeniem od zawsze było aktorstwo, dlatego ukończyła prestiżową szkołę Cristiny Rota w Madrycie. I jak widać, wszystko poszło po jej myśli. Odniosła niezwykły sukces! Zdobyła uznanie dzięki serialom „El secreto de Puente Viejo”, „La caza: Monteperdido” i „30 monedas”. Jej kreacja w „Na obcej ziemi” to według recenzentów jedna z jej najbardziej autentycznych i poruszających ról. To właśnie dzięki niej produkcja unika taniej sensacji, a emocje nie są podkręcane na każdym kroku. Widz dostaje przestrzeń, by samodzielnie odczuć ciężar sytuacji, w której znalazła się bohaterka. Serial „Na obcej ziemi” liczy 10 odcinków i dostępny jest na Netflixie. Producenci szykują już kolejny sezon! View oEmbed on the source website
Zapomniany thriller kryminalny powrócił na Netflixa! 8 lat po premierze ten serial ponownie rozgrzał widzów!
Serial „Absentia” ponownie zyskał rozgłos, mimo że od premiery minęło już osiem lat. Produkcja, która we wrześniu 2017 roku pojawiła się na Amazon Prime Video, w ostatnich tygodniach zaliczyła niespodziewany powrót, tym razem na Netflixa! Błyskawicznie trafiła do pierwszej piątki najpopularniejszych tytułów w Polsce.
Nowy hit Netflixa to zapomniany thriller kryminalny Bohaterką „Absentii” jest Emily Byrne, agentka FBI z Bostonu, która zniknęła podczas śledztwa w sprawie seryjnego mordercy. Po sześciu latach zostaje odnaleziona. Żyje, ale nie pamięta, gdzie była, ani co ją spotkało. Jej powrót nie jest jednak początkiem nowego życia, lecz bolesnym zderzeniem z rzeczywistością, która mocno się zmieniła pod jej nieobecność. Jej mąż, Nick Durand, również agent FBI, zdążył ułożyć sobie życie z nową partnerką. Wspólny syn, Flynn wychowuje się już w zupełnie innej rodzinie. Emily musi więc zmierzyć się nie tylko z traumą i lukami w pamięci, ale także z poczuciem obcości we własnym domu. Sytuację komplikuje dodatkowo seria brutalnych zabójstw, w które w tajemniczy sposób zostaje wplątana. Z ofiary staje się osobą podejrzaną, a wokół niej zaczyna rodzić się atmosfera nieufności. Serial konsekwentnie buduje napięcie, łącząc thriller, kryminał i elementy dramatu psychologicznego. Intrygujący kryminał „Absentia” z gwiazdorską obsadą W Emily Byrne wciela się Stana Katic, znana szerokiej publiczności choćby z „Castle”, która była również współproducentką serialu. Obok niej występują Patrick Heusinger jako Nick Durand oraz Cara Theobold w roli jego nowej żony. Warto odnotować, że za kamerą stanęli również polscy reżyserzy. Kasia Adamik i Greg Zgliński współtworzyli serial, a zdjęcia realizowano między innymi w Bułgarii. Dodaje to produkcji ciekawy, europejski rys, który odróżnia ją od wielu typowych amerykańskich thrillerów. „Absentia” dostaje drugie życie dzięki Netflixowi Jeśli lubisz historie o poszukiwaniu prawdy, zmaganiu się z przeszłością i zagadkowej relacji między ofiarą a podejrzanym, to ten tytuł cię wciągnie. „Absentia” nie jest jedynie kryminałem, to również historia o rozpadzie rodziny i próbie odbudowania życia, która szybko okazuje się niemożliwa do zrealizowania. Serial otrzymał drugie życie dzięki Netflixowi. 14 listopada 2025 roku zadebiutował na platformie i znów przyciągnął szeroką publiczność. W krótkim czasie znalazł się wśród najchętniej oglądanych tytułów w Polsce. View oEmbed on the source website
Skandale, walka o prawa kobiet i Rzym w latach 70. Nowość Netflixa błyskawicznie trafiła do TOP10
Na Netflixie zadebiutował miniserial, który szybko wzbudził zainteresowanie widzów. „Pani Playmen” przedstawia historię kobiety odważnie przełamującej męską dominację i redefiniującej zasady obowiązujące w jej świecie.
Co by się stało, gdyby ktoś odważył się przełamać narzucone reguły? „Pani Playmen”, najnowszy miniserial na Netflixie, przedstawia kobietę, która decyduje się na ten krok. W męskim świecie stawia wszystko na jedną kartę i na nowo pisze zasady gry. Włoski miniserial „Pani Playmen” wciąga już od pierwszej minuty Główna bohaterka serialu, Adelina Tattilo (którą gra Carolina Crescentini) jest w trudnym momencie życia: jej mąż zostaje oskarżony, ucieka i zostawia ją z długami oraz gazetą skazaną na bankructwo. Wbrew społecznym oczekiwaniom, by była spokojną żoną i matką, bohaterka podejmuje decyzję, która wymaga ogromnej odwagi. Zostaje redaktorką pierwszego we Włoszech magazynu dla dorosłych. W czasach, gdy kobiety rzadko miały decydujący głos, jej działanie to akt nonkonformizmu. Ta postać i jej historia to przełamywanie tabu, kwestionowanie norm oraz walka o to, by kobieta mogła myśleć, mówić i tworzyć bez ograniczeń. Dzięki determinacji i wizji Adeliny, wydawnictwo, które prowadzi, staje się czymś zupełnie nowym, bardziej ambitnym, nowatorskim... symbolem emancypacji kobiet. To nie typowa, przewidywalna biografia pełna patosu. „Pani Playmen” zachowuje świeżość i lekkość, jednocześnie nie boi się stawiać trudnych pytań. Bohaterowie nie są wyidealizowani, są bliscy, ludzcy, nierzadko sprzeczni. Balans między codziennością a dramatem przyciąga uwagę, sprawia, że historii naprawdę chce się zaufać. Widz, zamiast chłonąć kolejną „historię sukcesu”, zostaje wciągnięty w opowieść o szukaniu własnej drogi, przekraczaniu granic narzuconych przez społeczeństwo, o tym, co znaczy wolność wyboru. Dlaczego to nie jest kolejna serialowa kalkomania? Miniserial „Pani Playmen” wyróżnia się na tle typowych produkcji, bo nie epatuje tanim dramatyzmem, nie sili się na przesadną dekonstrukcję rzeczywistości. Zamiast tego stawia na wiarygodność i szczerość. Pokazuje, że walka o godność, głos i prawo do decydowania o sobie może przyjąć wiele form, także tę zmysłową, artystyczną, kontrowersyjną. To opowieść o tym, że emancypacja potrafi być delikatna, prowokująca i inspirująca jednocześnie. Dlaczego warto zobaczyć „Pani Playmen”? Jeśli szukasz serialu, który uchyli przed tobą drzwi do innego świata, świata, w którym kobieta nie musi wybierać między normą a wolnością, „Pani Playmen” może być trafnym wyborem. Dla tych, którzy lubią biograficzne dramaty z pazurem, dla tych, którzy szukają inspiracji, albo po prostu dla tych, którzy cenią dobrą historię z ludzkim wymiarem. „Pani Playmen” pokazuje, że czasem wystarczy jedna decyzja, by zacząć pisać nową historię... dla siebie i dla innych. View oEmbed on the source website
Nie dawałam mu szans, a potem nie mogłam się oderwać. Ten thriller psychologiczny wciągnął mnie i nie puścił aż do końca!
Nowy thriller psychologiczny „Bestia we mnie” obejrzano już przez ponad 93 miliony godzin. Serial błyskawicznie wspiął się na szczyt rankingów Netflixa na całym świecie, również w Polsce. To historia, która wciąga i przeraża jednocześnie.
O czym opowiada „Bestia we mnie”? Mroczna historia, która nie daje oddechu Serial „Bestia we mnie” to ośmioodcinkowy thriller psychologiczny, który szturmem podbił Netflixa. Główną bohaterką jest Aggie Wiggs, pisarka, która po tragicznej śmierci syna przechodzi załamanie. Wycofuje się z życia publicznego, porzuca karierę, rozwodzi się z żoną i pogrąża się w żałobie. Jej codzienność zakłóca pojawienie się nowego sąsiada – zamożnego dewelopera Nile'a Jarvisa. Owiany jest mroczną aurą – mężczyzna był wcześniej podejrzewany o zamordowanie żony. Zaintrygowana Aggie rozpoczyna prywatne śledztwo, które szybko przeradza się w grę pełną niepokoju i manipulacji. Granica między obsesją a niebezpieczeństwem zaczyna się zacierać, a każda kolejna odkrywana tajemnica popycha bohaterkę w coraz ciemniejsze zakamarki ludzkiej psychiki. „Bestia we mnie” bije rekordy oglądalności na Netflixie Serial zadebiutował na Netflixie niecałe dwa tygodnie temu i już po tym czasie osiągnął wynik ponad 93 miliony godzin oglądania. Te liczby trudno zignorować. „Bestia we mnie” szybko wspięła się na pierwsze miejsce w globalnym rankingu Netflixa i znalazła się również w polskim TOP 10. Popularność serialu to wynik nie tylko intrygującej fabuły i silnych ról aktorskich, ale także sprawnie budowanego napięcia oraz mrocznej atmosfery. Produkcja wykorzystuje klasyczne motywy thrillerów psychologicznych, takie jak trauma, manipulacja, obsesja i tajemnica, co przyciąga rzesze fanów tego gatunku. Claire Danes i Matthew Rhys tworzą duet doskonały Claire Danes, znana między innymi z „Homeland”, w „Bestii we mnie” pokazuje zupełnie nowe oblicze. Jej rola pogrążonej w żałobie pisarki Aggie Wiggs porusza i niepokoi jednocześnie. Partneruje jej Matthew Rhys jako Nile Jarvis – mężczyzna z przeszłością, który od początku budzi niepokój zarówno w bohaterce, jak i w widzach. Zderzenie tych dwóch silnych osobowości i tajemniczość postaci sprawiają, że napięcie w serialu stale rośnie. Ich relacja, oparta na wzajemnym przyciąganiu, nieufności i obsesji, stanowi oś fabularną produkcji. Recenzja serialu „Bestia we mnie” „Bestia we mnie” to serial, który na początku nie przykuł mojej uwagi. Jednak po pierwszym odcinku się to zmieniło. Wciągnął mnie i już nie puścił. Potrafi stworzyć gęstą atmosferę napięcia, a intryga, choć momentami przewidywalna, angażuje na tyle, że trudno się od niej oderwać. Co prawda twórcy często sięgają po bardzo dobrze znane schematy: tajemniczy mężczyzna z mroczną przeszłością, kobieta zdeterminowana, by odkryć prawdę, psychologiczne rozgrywki, ale absolutnie nie przeszkadza to w odbiorze. To, co działa zdecydowanie najmocniej, to kreacje aktorskie. Claire Danes robi ogromne wrażenie – jej bohaterka jest pełna niepokoju i emocjonalnych pęknięć, a Matthew Rhys tworzy postać niejednoznaczną, mroczną i fascynującą. To właśnie dzięki nim historia nabiera intensywności i nieoczywistości. To wszystko po prostu działa. Serial nie jest szczególnie odkrywczy, ale dostarcza dokładnie tego, czego oczekuje się od thrillera: emocji, zagadki i porządnego dreszczyku. Jeśli szukacie mocnych wrażeń, ta produkcja będzie dla was idealna. Poniżej przedstawiamy zwiastun. Zamierzacie zrobić sobie seans? https://www.youtube.com/watch?v=Ls0eJLuNYcw
Ten norweski serial to jeden z najcieplejszych świątecznych hitów Netflixa. Prawdziwy „balsam na serduszko”
W świecie, w którym świąteczne produkcje bywają mdlące od lukru, „Facet na święta” wnosi świeże, skandynawskie powietrze. Johanne, inteligentna, chaotyczna i przeuroczo niedoskonała, przechodzi przez serię randkowych absurdów, które tak dobrze znamy. Nic dziwnego, że widzki piszą, że ten serial „otula jak kocyk”.
Świąteczne produkcje wracają na listy naszych guilty pleasures, a wśród nich jedna wyróżnia się wyjątkowo ciepłym klimatem. Norweski serial „Facet na święta” to dokładnie ten tytuł, który pozwala odsapnąć od codzienności. Widzowie kochają go za autentyczność, humor i sceny, które trafiają prosto w serce. O czym opowiada „Facet na święta”? W centrum historii stoi Johanne – trzydziestolatka, która od lat odpowiada na te same pytania przy świątecznym stole: „Masz już kogoś?”, „Kiedy w końcu przyprowadzisz partnera?”. Zmęczona presją, dla świętego spokoju… kłamie. Twierdzi, że ma chłopaka, a potem zostają jej dokładnie 24 dni, by to udowodnić. Zaczyna więc szalony maraton randek, przypadkowych spotkań i niekończących się przygód, które prowadzą ją przez najbardziej krępujące i wzruszające momenty w życiu. Widzowie podkreślają, że tytuł jest dużo głębszy, niż sugeruje jego nazwa. Jedna z opinii określa go jako „perełkę, która otula jak kocyk”, inna wskazuje, że to produkcja „szczera i realistyczna – ogląda się albo z uśmiechem od ucha do ucha, albo ze łzami w oczach”. Serial doceniają także za to, że w świątecznej historii potrafi „opowiedzieć o czymś ważnym – strachem przed samotnością”. Dlaczego ten serial tak kochają singielki? „Facet na święta” zrywa z cukierkową wizją idealnych świąt. Nie ma tu sztucznej perfekcji ani nachalnego romantyzmu. Są za to emocje, pomyłki, niezręczne sytuacje i rodzinne rozmowy, które każda z nas zna aż za dobrze. Widzki piszą, że to „urocza, komfortowa produkcja, którą ogląda się nie tylko na święta”, a niektóre dodają, że serial działa jak „balsam na serduszko”. Dzięki naturalności i poczuciu humoru stał się ulubionym świątecznym wyborem wielu kobiet, które chcą poczuć się lżej – nawet jeśli grudzień nie zawsze jest łatwy. Nie brakuje też opinii, że to „jedna z najbardziej uroczych produkcji” oraz „lekka, śmieszna i odprężająca jak mało która”. W skrócie: to idealny serial na grudniowe popołudnia pod kocem. Świąteczny klimat prosto z północy Jednym z największych atutów serialu jest norweska sceneria: śnieg, małe miasteczko, migoczące światła, zimowe ulice i atmosfera, która nie udaje, że święta zawsze wyglądają jak reklama. Widzowie podkreślają, że to „złoto na wieczory” i że w serialu nie ma sztucznego nadęcia, tylko prawdziwe emocje i codzienność, w której łatwo się odnaleźć. Nic dziwnego, że dla wielu osób „Facet na święta” stał się dorocznym rytuałem, a nawet produkcją, którą ogląda się częściej niż klasyczne rom-comy. Gdzie obejrzeć „Facet na święta”? Serial jest dostępny na Netfliksie, gdzie można już zobaczyć dwa sezony. A dokładnie 12 grudnia pojawi się wyczekiwany trzeci sezon, który – jak zapowiada platforma – pokaże Johanne w nowym etapie życia: „Po zeszłorocznych świętach, które przyniosły jej rozstanie, Johanne postanawia w tym roku po prostu cieszyć się Gwiazdką. Plan zakłada brak jakichkolwiek miłosnych zawirowań, ale jak to z planami bywa…” View oEmbed on the source website
Ten duński thriller to absolutny fenomen Netflixa. Ponad 2,6 miliona widzów w trzy tygodnie
Netflix rzadko wypuszcza skandynawski thriller, który w trzy tygodnie utrzymuje się w TOP10 bez choćby jednego spadku. „Inwigilacja” zrobiła to bez trudu. Poznajcie szczegóły tej produkcji.
Pięcioodcinkowy duński serial wciąga surowym klimatem, prostą konstrukcją i historią, która z każdą minutą coraz mocniej zaciska pętlę na widzu. Według danych platformy obejrzało ją już ponad 2,6 miliona osób, a liczba wciąż rośnie. Tajna operacja, granice moralności i relacja, która komplikuje wszystko. „Inwigilacja” to najnowszy hit Netflixa, który świetnie wpisuje się w tradycję skandynawskiego „nordic noir”. O czym jest „Inwigilacja”? Bohaterką serialu jest Tea, młoda policjantka, która dołącza do tajnej operacji mającej doprowadzić do zatrzymania Mirana, jednego z najbardziej niebezpiecznych przestępców w Kopenhadze. Jej zadaniem jest zbliżyć się do Ashley, żony przemytnika. Otrzymuje nową tożsamość, nowy życiorys i jasny cel, ale szybko okazuje się, że świat służb specjalnych i przestępczego półświatka nie różnią się od siebie tak bardzo, jak powinna zakładać procedura. Relacja Tei i Ashley staje się osią całej historii. Dlaczego widzowie tak bardzo wciągnęli się w historię „Inwigilacji”? Najczęściej powtarzają się opinie o wciągającej narracji. Serial nie korzysta z efektownych zwrotów akcji. Trzyma napięcie dzięki relacjom, obserwacjom i psychologicznym zagraniom. To właśnie ten element najmocniej chwalą widzowie: „Ależ to jest dobre. Budowanie historii, wciąganie w relacje, gubienie celu nadrzędnego, empatia i jej brak. Jest wszystko” - czytamy. Inny komentarz zwraca uwagę na klimat, z którego słyną skandynawskie produkcje: „Świetny serial trzymający w napięciu cały czas, bardzo dobrze sie oglądało”. Wielu widzów przyznaje, że miniserial ogląda się „na raz”: „Serial obejrzany w jeden wieczór! Polecam!”. Jednak ci, którzy liczą na dynamikę rodem z amerykańskich sensacji, mogą poczuć niedosyt. „Inwigilacja” to thriller, który jednych zachwyca spójnością i atmosferą, innych drażni oszczędnością środków i wolnym tempem. Serial wywołuje dyskusję, a to zazwyczaj najlepszy znak, że produkcja... działa. Duński hit, o którym jeszcze długo będzie głośno „Inwigilacja” od dnia premiery nie wypadła z pierwszej dziesiątki Netflixa. 2,6 mln widzów to wynik, który w europejskich miniserialach pojawia się naprawdę rzadko. I już wiadomo, że zainteresowanie drugim sezonem, o ile powstanie, będzie ogromne. Fot. materiały prasowe
Hiszpański thriller trzęsie Netflixem... „Kryształowa kukułka” zachwyca! Wpadła do TOP10 w dosłownie kilka godzin po premierze!
Hiszpańskie thrillery mają w sobie tę specyficzną iskrę: gęstą atmosferę, powolne odkrywanie sekretów i bohaterów, którzy zawsze skrywają więcej, niż chcieliby przyznać. Dokładnie ten efekt przynosi „Kryształowa kukułka”. To nowość, która w ekspresowym tempie wskoczyła na drugie miejsce listy najpopularniejszych seriali Netfliksa w Polsce. Widzowie chwalą, krytycy są podzieleni, a media społecznościowe rozgrzewają się od komentarzy.
Jeśli szukasz serialu, który pochłoniesz w jeden wieczór, właśnie taki trafił na Netflixa. „Kryształowa kukułka” zachwyca widzów. Już od pierwszych godzin widać było, że wstrzelił się w oczekiwania widzów: napięcie, tajemnica i historia, która „ma coś w sobie”. I choć nie wszyscy są zachwyceni, dyskusja wokół tytułu rośnie z każdym dniem. „Kryształowa kukułka”: fabuła trzyma w napięciu Serial zaczyna się od dramatycznych wydarzeń: Clara, młoda rezydentka, przechodzi rozległy zawał i potrzebuje przeszczepu serca. Gdy operacja się udaje, bohaterka zaczyna odczuwać niepokojącą, instynktowną potrzebę poznania tożsamości dawcy. Trop prowadzi ją do niewielkiego miasteczka, gdzie mieszkańcy zdają się żyć pod ciężarem sekretów. Wkrótce na jaw wychodzi dwudziestoletnia tajemnica, a każdy kolejny odcinek dorzuca nowe elementy układanki. Produkcja zadebiutowała 14 listopada, a chwilę później była już w topce Netflixa, ustępując miejsca jedynie „Heweliuszowi”. Recenzje widzów po obejrzeniu „Kryształowej kukułki” W sieci niemal natychmiast pojawiła się fala komentarzy. Wielu widzów podkreśla specyficzny klimat produkcji – jeden z nich napisał po prostu: „tajemniczy, ciekawy, ma coś w sobie”. Inni zwracają uwagę na to, jak łatwo dać się porwać historii, choć niektórzy mają zastrzeżenia do samego finału. Jedna z widzek przyznaje, że „Espaniole umio w kino. Dobry scenariusz, prócz zakończenia w stylu i żyli długo i szczęśliwie”, dodając przy tym ironicznie, że główna bohaterka „ma nadprzyrodzone zdolności regeneracyjne”. Sporo osób ocenia serial jako idealną propozycję na dwa wieczory. Inny widz pisze: „Kłamstwa ciągnące się latami prędzej czy później wychodzą na jaw. Bardzo fajna produkcja na dwa wieczorne seanse, akcja płynna bez zbędnych przestojów”. Inni wtórują, że to „układanka, która wciąga od początku do końca”, choć zakończenie „mogliby dopracować”. Są jednak i tacy, którzy serialowi nie dali szansy. Najbardziej krytyczny głos brzmi: „Kolejne przegadane hiszpańskie dno… zdecydowanie odradzam”. To jednak pojedyncze oceny, bo większość widzów podkreśla, że produkcja trzyma w napięciu i nie podaje rozwiązań na tacy. „Kryształowa kukułka”: Serial na jeden wieczór? Wszystkie te opinie mają jeden wspólny mianownik: „Kryształowa kukułka” wciąga błyskawicznie. Składa się zaledwie z sześciu odcinków, dlatego, jak sugerują widzowie, można go „połknąć na raz”. Dla wielu to atut: historia rozwija się dynamicznie, bez zbędnych przestojów, a kolejne warstwy tajemnicy odsłaniają się w idealnym tempie do binge-watchingu. View oEmbed on the source website
„Dom dobry” poruszył miliony Polaków. Na Netflixa trafił równie mocny serial, który przeżywa się od pierwszej sceny aż po finał
„Dom dobry” wywołał w Polsce potężną społeczną dyskusję i pokazał, jak wielu z nas nosi w sobie historie, o których nigdy nie powinno się milczeć. Netflix dorzuca do tego głosu własną, równie mocną, propozycję. „Gdy inni stali z boku” to nie jest serial, który się „ogląda”. To serial, który się przeżywa od pierwszej sceny aż po finał, który zostawia człowieka w stanie oszołomienia.
„Dom dobry” poruszył miliony Polaków. Teraz na Netflixie pojawił się równie mocny serial „Gdy inni stali z boku”. To koreański thriller, w którym dramat przemocy domowej urasta do rangi emocjonalnego trzęsienia ziemi. Produkcja w kilka dni po premierze wdarła się do TOP 3 najpopularniejszych tytułów, a widzowie określają ją jako „wstrząsającą”, „prawdziwą” i „mroczną”. I choć to fikcja, emocjonalnie bywa boleśnie bliska temu, co znamy z własnego doświadczenia. „Gdy inni stali z boku”: o czym tak naprawdę jest ta historia? To osiem odcinków, które prowadzą widza do samego jądra strachu, wstydu i bezradności. Serial oparty na powieści Hideo Okudy „Naomi i Kanako” zaczyna się jak intymny dramat, ale szybko przechodzi w thriller, który nie pozwala przewinąć ani sekundy. Fabuła śledzi losy dwóch kobiet, inteligentnych, zaradnych, ale uwięzionych w codzienności, która z każdym dniem łamie je coraz bardziej. Przemoc, której doświadczają, nie jest pokazana przesadnie, jest pokazana prawdziwie. Dlatego ten obraz jest tak wstrząsający. Momentami, ze względu na bardzo mocne sceny, wzrok sam ucieka na bok. W końcu bohaterki decydują się na rozwiązanie, którego nie można już odwrócić... Zabójstwo, które traktują jak jedyną drogę do odzyskania własnego życia. To moment, od którego zaczyna się spirala kłamstw, strachu i desperackiej walki o to, by przeżyć i nie zwariować. Ten serial nie odpowiada jednoznacznie na pytanie „co jest dobre, a co złe”, ale pokazuje, jak moralność potrafi pękać, kiedy przez lata stoi się w miejscu, w którym nikt nie powinien stać. „Dom dobry” w koreańskim wydaniu? Nie do końca... Widzowie często wskazują na podobieństwo koreańskiego serialu do polskiego „Domu dobrego”. Jednak różnice między tymi tytułami są ogromne. U Smarzowskiego to obserwacja świata, w którym przemoc niszczy wszystko, po cichu, dzień po dniu. W „Gdy inni stali z boku” ofiary w pewnym momencie przestają być bierne. To opowieść nie tylko o cierpieniu, ale również o konsekwencjach nieprzepracowanej traumy, o systemie, który nie działa, i o otoczeniu, które widzi, ale nie reaguje. Tytuł serialu nie jest przypadkowy. To komentarz do zjawiska społecznego, które znamy na pamięć: ludzie widzą, ale odwracają wzrok. Ludzie słyszą, ale nie słuchają. „Wstrząsający”, „Prawdziwy”, „Nie można się oderwać” W komentarzach widzowie nie kryją emocji. Jedni są zachwyceni, inni zmęczeni, ale nikt nie pozostaje obojętny. Właśnie to świadczy o sile tego serialu. Jedna z widzek zwróciła uwagę na temat, który przewija się niemal w każdej opinii: „Serial świetnie ukazał problem i konsekwencje, jakie mogą prowadzić, gdy stoimy tylko i się przyglądamy. Obojętność, znieczulica ludzka”. Inna podkreśla emocjonalny ciężar: „Bardzo prawdziwy, bardzo wzruszający i jednocześnie przerażający. Niesamowita gra aktorska i klimat”. Kolejna widzka posuwa się jeszcze dalej: „Jest to wspaniały i bardzo wciągający serial z bardzo utalentowanymi aktorami. Polecam jak najmocniej, ale uwaga, bo są drastyczne sceny”. Są również głosy krytyczne: „Mimo miłości do koreańskich seriali, no nie. Głupota na głupocie, dłużyło się niesamowicie, mimo że temat bardzo ciężki”. Gdzie obejrzeć „Gdy inni stali z boku”? Ten serial, który nie udaje, że świat jest prosty i nie obiecuje też, że każdy dramat kończy się wyzwoleniem. To historia o systemie, który często działa dopiero wtedy, gdy jest już za późno i przede wszystkim o ludziach, którzy widzą krzywdę, ale boją się reagować. Widzowie zgodnie wskazują: to produkcja mocna i poruszająca, o której nie da się zapomnieć. Serial dostępny jest na Netflix. View oEmbed on the source website
„Stary, to jest cholernie dobre”. Zagraniczni widzowie zachwyceni polskim serialem Netflixa
„Heweliusz” dopiero zadebiutował na Netfliksie, a już budzi emocje zarówno wśród polskich, jak i zagranicznych widzów. Serial Jana Holoubka od kilku dni okupuje szczyt krajowej topki, spychając z pierwszego miejsca globalne tytuły. Produkcja zaczęła podbijać również zagraniczne listy popularności i wywołała falę komentarzy w mediach społecznościowych.
Opowieść o największej katastrofie w dziejach polskiej żeglugi, czyli zatonięciu promu „Jan Heweliusz” w 1993 roku, porwała widzów z innych krajów. To nie tylko przerażająca lekcja historii, ale również uniwersalny portret ogromnej tragedii. Holoubek, rekonstruując wydarzenia na Bałtyku i pokazując walkę rodzin o prawdę, trafił w czuły punkt globalnej publiczności. Heweliusz — opinie zagranicznych widzów Choć w wielu krajach „Heweliusz” nie osiągnął tak spektakularnych wyników jak w Polsce, według FlixPatrol i tak udało mu się wskoczyć aż na czwarte miejsce globalnej listy najchętniej oglądanych seriali nieanglojęzycznych. W mediach społecznościowych zagraniczni użytkownicy nie kryją zachwytu. W komentarzach na platformie X można znaleźć entuzjastyczne wpisy w stylu: Inny widz podkreśla: „Serial, który musicie obejrzeć na Netfliksie, pokazuje, jak politycy u władzy kraju chronią biznesmenów, upokarzając zwykłych ludzi. Tytuł to «Heweliusz»”. Pojawiają się też porównania do największych hitów platformy. Krytycy zza granicy też chwalą. „Ważna opowieść, która nie pozostawia na widzu suchej nitki” Serial nie zgromadził jeszcze wielu ocen na Rotten Tomatoes, ale trzy dostępne recenzje są pozytywne. Krytycy podkreślają przede wszystkim realizm katastroficznych scen i dobre odwzorowanie realiów początku lat 90. Recenzenci zauważają: „to ważna opowieść, która nie pozostawia na widzu suchej nitki” i apelują: „warto dać polskiemu serialowi szansę”. Dla wielu zagranicznych odbiorców „Heweliusz” to pierwsze zetknięcie z tą tragedią, dlatego serial określają jako wstrząsający i poruszający nawet tych, którzy nie znają kontekstu historycznego. Polskie opinie: „Zero uwag, czysty zachwyt” W Polsce odbiór serialu jest równie pozytywny. Widzowie określają „Heweliusza” jako jedno z najważniejszych krajowych dokonań ostatnich lat. Dominują zachwyty nad reżyserią, aktorstwem, dbałością o detale i emocjonalną siłą opowieści. Jeden z widzów ocenił serial jako „jedną z najlepszych polskich produkcji ostatnich lat”, inni dodają, że Holoubek „udowodnił, że polskie seriale mogą stać na światowym poziomie”. Użytkownicy podkreślają, że kolejne odcinki „wgniatają w fotel”, a całość jest „wstrząsająca, rewelacyjna, zjawiskowa”. Nie brakuje głosów porównujących produkcję do „Czarnobyla”. Wielu widzów zwraca uwagę na znakomite zdjęcia, wiarygodne odtworzenie epoki i dramatyczne sceny katastrofy. Inni wskazują na drobne mankamenty takie jak niewyjaśnione wątki czy momentami zbyt przytłumiony dźwięk, ale nawet oni przyznają, że całość jest zrealizowana bardzo dobrze. Pojawiają się też emocjonalne reakcje: dla części osób to historia, która „mrozi jak Bałtyk zimą”, przypomina o bezradności wobec żywiołu i polskich realiach lat 90. Jeden z widzów pisze wprost, że to serial, który „powinien zostać dobrze przyjęty za granicą”. Wszystko wskazuje na to, że miał rację.
Dostałam więcej, niż oczekiwałam! Nowy 6. sezon najpopularniejszego serialu o policjantach już na Netflixie!
Nowy 6. sezon „Rekruta” błyskawicznie dołączył do grona najchętniej oglądanych seriali Netflixa. Jeśli już obejrzałeś nowe odcinki i rozglądasz się za czymś w podobnym klimacie, to mamy polecajkę! Spodoba się wszystkim fanom proceduralnych historii.
6. sezon „Rekruta” zadebiutował na Netflixie 1 listopada i błyskawicznie wskoczył do zestawienia najchętniej oglądanych tytułów. W Stanach Zjednoczonych widzowie mają już za sobą finał 7. sezonu, ale niestety wciąż nie wiadomo, kiedy te odcinki trafią do polskich serwisów streamingowych. Fani, którzy szukają czegoś w podobnym klimacie, mogą jednak w międzyczasie skierować wzrok w stronę Disney+. Tam czeka na nich tytuł, który będzie naturalnym wyborem po „Rekrucie”, czyli „Castle”, również z Nathanem Fillionem w roli głównej. 6 sezon „Rekruta”: najpopularniejszy serial Netflixa „Rekrut” od początku przyciąga widzów połączeniem klasycznego proceduralu i opowieści o późnym życiowym restarcie. Główny bohater, John Nolan przez lata prowadził spokojne życie w niewielkim miasteczku, aż pewne dramatyczne wydarzenie zmusiło go do przewartościowania wszystkiego. Chce zostać policjantem w Los Angeles i udaje mu się to. Jednak jako najstarszy rekrut jednostki jest narażony na sceptyczne traktowanie. Twórcy oparli produkcję na prawdziwych wydarzeniach. W 6. sezonie serial wraca do najbardziej lubianych wątków: presji, z jaką mierzy się Nolan jako „ten najstarszy”, trudnych relacji z przełożonymi i sytuacji, które stawiają jego życiową decyzję pod znakiem zapytania. Sezon jeszcze mocniej skupia się na konsekwencjach poprzednich wydarzeń, intensywnych akcjach oraz dynamicznych zmianach w zespole. To właśnie ten miks sprawił, że najnowsze odcinki tak szybko wskoczyły do polskiej topki Netflixa. Co obejrzeć po „Rekrucie”? „Castle” to idealny wybór W „Rekrucie” Nathan Fillion gra 40-latka rozpoczynającego policyjną karierę w Los Angeles, zostając najstarszym świeżakiem w jednostce. W „Castle” aktor wciela się w zupełnie inną postać – popularnego autora kryminałów. Pisarz, szukając materiału do kolejnej książki, przyłącza się do nowojorskiego wydziału zabójstw. Z początku ma to być tylko przelotna współpraca, ale ostatecznie Castle zostaje w zespole na… osiem sezonów. Choć „Castle” zakończył emisję w 2016 roku, serial wciąż ma oddaną społeczność. W sieci nie brakuje głosów pełnych entuzjazmu i emocji: „Świetny serial. Obejrzałem każdy odcinek”, „Szkoda, że nie powstało więcej sezonów”. To naprawdę godna uwagi produkcja: Polscy widzowie doskonale znają ten tytuł, a „Castle” wciąż pojawia się na antenie AXN. Można natknąć się na maratony odcinków, szczególnie z trzeciego sezonu, które stacja nadaje właściwie codziennie. Dla tych, którzy wolą zacząć od początku lub po prostu obejrzeć wszystko po kolei, najlepszym rozwiązaniem pozostaje Disney+. „Castle” to wciągający seans dla fanów proceduralnych historii.
Ten thriller psychologiczny Netflixa ogląda się ze ściśniętym gardłem. Powinna go zobaczyć każda kobieta
Hiszpańska miniseria, która szybko stała się jednym z najczęściej komentowanych tytułów Netflixa. Jeśli myślisz, że nic cię już nie zaskoczy, poczekaj na finał.
„Ángela” nie tylko trzyma w napięciu jak najlepszy thriller, ale też otwiera trudny temat przemocy domowej i manipulacji emocjonalnej. Nic dziwnego, że produkcja przez długi czas była numerem jeden w Polsce. „Ángela”: najmroczniejszy thriller Netflixa? Hiszpańskie produkcje od lat dominują w rankingach Netfliksa, ale takiego hitu nikt się nie spodziewał. „Ángela” nie miała imponującej kampanii, nie szokowała zwiastunami i nie obiecywała rewolucji. A jednak wystarczyło kilka dni, by wywindować ją na sam szczyt, także w Polsce. To właśnie tutaj miniseria zyskała kilkadziesiąt godzin obejrzeń. Skąd ten fenomen? Z pewnością nie chodzi o efekty specjalne. „Ángela” zamiast tego stawia na intymność, realizm i druzgocące emocje. „Ángela”: Hiszpania znów dowozi bardzo bolesny serial Na papierze „Ángela” wygląda jak klasyczny dramat: kobieta wraca do rodzinnego miasta, by zmierzyć się z dawnymi traumami. W praktyce jest to misternie skonstruowany thriller psychologiczny o tym, jak manipulacja potrafi wślizgiwać się w życie niezauważenie. Angela, po latach nieobecności, wraca do miejsca, które kiedyś nazywała domem. Jej powrót otwiera puszkę Pandory: rodzinne sekrety, dawne krzywdy i relacje, od których próbowała uciec, wracają z podwójną siłą. W każdym odcinku pojawia się nowa warstwa przeszłości, a emocjonalny ciężar rośnie jak kula śnieżna spadająca z góry. Trauma i gaslighting. Serial, który „mówi” wprost Choć „Ángela” miała premierę w hiszpańskiej telewizji Antena 3, dopiero Netflix pozwolił serialowi na międzynarodowy rozgłos. W rodzimej emisji serial został zauważony, ale to globalna platforma sprawiła, że rozgorzała wokół niego prawdziwa dyskusja. W Polsce „Ángela” błyskawicznie wskoczyła na pierwsze miejsce listy TOP 10, wyprzedzając nie tylko nowe premiery, ale też stałych gigantów rankingów. Nic dziwnego. Twórcy pokazują przemoc domową nie w formie nagłego zjawiska. Tutaj, jak to zazwyczaj w życiu, jest to proces: powolny, cichy i często niewidoczny dla otoczenia. W serialu pojawiają się gaslighting, kontrola, manipulacja emocjonalna. Nic dziwnego, że serial wywołał dyskusje w wielu krajach.
Michalina Łabacz i Justyna Wasilewska o kulisach najdroższego polskiego serialu Netflixa. Już dziś premiera „Heweliusza”!
Przy okazji premiery najdroższego polskiego serialu Netflixa „Heweliusz”, którego premiera odbyła się 5 listopada 2025 roku, o jego kulisach i mocnych kobiecych postaciach rozmawialiśmy z gwiazdami: Michaliną Łabacz i Justyną Wasilewską.
Dziś (5 listopada) odbyła się premiera najbardziej wyczekiwanego serialu tego roku. To najdroższa i największa polska produkcja Netflixa. I kolejna, po „Rojst” oraz „Wielkiej wodzie”, za którą stoi duet reżysersko-scenariuszowy Jan Holoubek i Kasper Bajon. Praca nad „Heweliuszem” zajęła im ponad 4 lata. Ten pięcioodcinkowy miniserial genialnie łączy w sobie elementy filmu katastroficznego z dramatem sądowym. Dlatego nawet jeśli nie przepadacie za gatunkiem disaster movie, to warto dać mu szansę. Zwłaszcza jeśli bliski jest wam trend na nostalgię albo pamiętacie lata 90. z własnego dzieciństwa. Oglądając go, poczujecie się, jakbyście cofnęli się w czasie. To zasługa świetnej pracy scenografów i kostiumografów, którzy wiernie odtworzyli realia tamtej epoki wraz z czołowymi jej artefaktami. „Heweliusz”: to nie tylko opowieść o męskim świecie Ponadto, poza mrożącymi krew w żyłach scenami na morzu, akcja równolegle toczy się w sądzie i wśród rodzin ofiar katastrofy. Żony zmarłych muszą zmierzyć się z obojętnością systemu i nieczułym aparatem wymiaru sprawiedliwości. Nie bez znaczenia jest też polityczne tło. Kobiety szybko orientują się, że władzy zależy głównie na tym, by znaleźć kozła ofiarnego i obciążyć ich bliskich odpowiedzialnością za katastrofę. Mimo to nie poddają się. Michalina Łabacz, która występuje w serialu, mówiła niedawno w wywiadzie dla Glamour, że „kobiety w pewnym momencie przejmują stery. Każda ma swój własny statek i starają się dopłynąć i mierzyć z tą trudną codziennością”. Natomiast Justyna Wasilewska, którą również zobaczymy w produkcji, przyznaje: „Te kobiety zostały na lądzie, ale wciąż walczą z tym żywiołem o to, by się utrzymać na powierzchni. [...] Ten świat decydentów był bardzo męski. Kobiety zostały w domach, niezaangażowane w te wielkie sprawy i nagle zostały z tym same. Ich opowieść jest uniwersalna, bo mierzą się z pewną stratą i odbywają żałobę po poprzednim życiu, które zmieniło się pod wpływem tej tragedii. (...) Mimo że to opowieść o męskim świecie, to te kobiety się w niej wybijają w tej swojej heroicznej walce i można im współczuć”. „Heweliusz”: fabuła i obsada Przypomnijmy: 13 stycznia 1993 roku pasażerowie i załoga promu Heweliusz wypływają z portu w Świnoujściu w Polsce w kierunku Ystad w Szwecji. Podróż szybko zamienia się w desperacką walkę o przetrwanie, gdy potężny sztorm stawia ich w obliczu brutalnej siły morza. Na lądzie zrozpaczone rodziny zderzają się z mroczną stroną systemu, wymiaru sprawiedliwości i ludzkiej natury. Mimo to podejmują trudną i nierówną walkę o zachowanie godności i dobrego imienia ich bliskich zaginionych na morzu. O dramacie kobiet, które nie dość, że zostały same, pozbawione środków do życia, to jeszcze musiały w sądzie ubiegać się o sprawiedliwość i mierzyć się z obojętnością systemu, opowiadają nam Michalina Łabacz, która wciela się w Jadwigę Skirmuntt i Justyna Wasilewska (Kaczkowska). Jako że akcja serialu toczy się w latach 90., dzielą się też własnymi wspomnieniami z tego okresu. Zachęcamy was również do obejrzenia naszego poprzedniego wywiadu z Magdaleną Różczką i Mią Goti. View oEmbed on the source website
Już dziś premiera jednej z największych i najambitniejszych polskich produkcji Netflixa. Serial o tragedii z 1993 roku wymiata!
Tragedia promu „Jan Heweliusz” z 1993 roku wstrząsnęła Polską. Teraz ta historia wraca w jednej z największych i najambitniejszych polskich produkcji Netflixa.
Twórcy obiecywali kino katastroficzne na światowym poziomie i emocjonalny dramat o prawdzie, winie i odpowiedzialności. Dziś sprawdzamy, czy „Heweliusz” dowozi oczekiwania i co mówią pierwsi krytycy. „Heweliusz”: gwiazdorska obsada Serial opowiada o wydarzeniach wokół zatonięcia promu MF „Jan Heweliusz” i o konsekwencjach, które sięgały daleko poza tamten zimowy poranek 1993 roku na Bałtyku. Historia prowadzona jest z kilku perspektyw: członków załogi, rodzin pasażerów i członków komisji badającej katastrofę. W rolach głównych zobaczymy m.in.: Konrada Eleryka jako członka załogi walczącego o życie i normalność po tragedii, Magdalenę Różczkę i Justynę Wasilewską jako żony marynarzy, czekające na wieści o swoich bliskich, Michała Żurawskiego jako członka komisji próbującego przebić się przez mechanizmy władzy i milczenia. Rolę kapitana odegrał niezawodny Borys Szyc. Za kamerą stanął Jan Holoubek, a scenariusz przygotował Kasper Bajon. Duet ten ma już na koncie produkcje (m.in. „Wielką Wodę”) rozliczające polską rzeczywistość z chirurgiczną precyzją. Pierwsze recenzje „Heweliusza”: „nie pytajcie o ilość, pytajcie o jakość” Choć premiera dopiero dzisiaj, pierwsi krytycy już zabrali głos. Jak zauważa Jakub Popielecki: „Liczby mogą imponować, ale jeśli serial nie wyszedł, żadna propaganda sukcesu nie pomoże. Dlatego jeśli pytacie o „Heweliusza”, nie pytajcie o ilość, pytajcie o jakość”. Serial, jak sugeruje, nie idzie na skróty i nie wybiera jednej konwencji: „To jednocześnie kino katastroficzne o zatonięciu promu, dramat psychologiczny o traumie oraz sądowy thriller o próbie dojścia do prawdy”. Finalnie ocenia produkcję wysoko, przyznając jej 7 punktów na 10. Z pewnością wpływ na wysoką notę mają też zdjęcia i efekty specjalne. Popielecki podkreślił, że „sceny katastroficzne to żadne tam 'polskie sceny katastroficzne': tonący prom wygląda jak tonący prom, na korytarzach przechylającego się statku aktorzy muszą odstawiać niezłą 'Incepcję'”. Scenarzysta Kasper Bajon podkreśla ciężar pracy nad materiałem opartym na prawdziwych losach setek osób: „W czasie pracy nad scenariuszem poznałem wiele osób, które przeżyły tę tragedię lub żyją z jej konsekwencjami do dziś. (...) Czułem ogromną odpowiedzialność, by ich nie zawieść – by z tego, co usłyszałem, zbudować opowieść, która odda ich doświadczenie z szacunkiem i autentycznością”. Z kolei reżyser Jan Holoubek zwraca uwagę na skalę produkcji: „Przez miesiące zdjęć pracowaliśmy w ekstremalnych warunkach, często na wodzie, w nocy. To była produkcja, która wymagała wielkiej determinacji. (...) Mam nadzieję, że to wszystko widać w każdym kadrze”. Czy „Heweliusz” to nowa era polskich produkcji? Ten serial to nie tylko opowieść o katastrofie, a historia o państwie, odpowiedzialności, kruchości człowieka w obliczu systemu. Zrealizowano go z dużym rozmachem, to najdroższa polska produkcja na Netflixie! Wygląda na to, że to nie tylko jedna z najważniejszych polskich premier najpopularniejszej platformy streamingowej. To emocjonalnie trudne, dojrzałe kino, które zachęca do historycznej dyskusji.
Nowy serial true crime Netflixa jest tak mocny, że trudno się po nim otrząsnąć. Najstraszniejsze jest to, co kryje się w mroku
Jeszcze nie opadł kurz po premierze kontrowersyjnego serialu „Potwór: Historia Eda Geina”, a Netflix już ma dla fanów true crime kolejną produkcję w tym stylu, ale pod pewnymi względami jeszcze mroczniejszą i bardziej niepokojącą. To „Potwór z Florencji”.
Przydomek Potwór z Florencji nadano seryjnemu mordercy, który w latach 1968 – 1985 zamordował w okolicach Florencji 16 osób. Polował na pary, które szukały ustronnego miejsca pod miastem, aby spędzić razem przyjemne chwile. Kochankowie, którzy spotkali na swojej drodze mordercę, zapłacili za to najwyższą cenę. Kim był potwór? Nie wiadomo. Nigdy go nie złapano. Co przez wiele lat podsycało strach przed Potworem. Najstraszniejsze jest przecież to, czego nie widać, co kryje się w mroku i stanowi niejasne, tajemnicze zagrożenie. Zagadka bez odpowiedzi. Serial pokazuje, jak przebiegało długie śledztwo, w którym próbowano ustalić tożsamość mordercy i nie jest to przyjemna opowieść. Wszystkie potwory z Florencji Ponieważ morderca wciąż zabijał i pozostawał nieuchwytny dla policji, szukając nowego punktu zaczepienia, śledczy postanowili sprawdzić w aktach czy były przypadki podobnych morderstw przed rokiem 1974. I znaleźli. Okazało się, że w 1968 zginęli zastrzeleni w samochodzie Barbara Locci i Antonio Lo Bianco. Do zabójstwa przyznał się mąż Barbary – Stefano Mele – i dostał za to 16 lat. Ale czy to rzeczywiście on pociągnął za spust? I dlaczego z tej samej broni zabija również Potwór? Bazując na nowych poszlakach i cofając się w czasie, przyglądamy się przebiegowi śledztwa, które jest prowadzone w nerwowy i dosyć kontrowersyjny sposób. Każdy odcinek przybliża postać kolejnego podejrzanego i co za tym idzie niecne sprawki, które łączą męża niewiernej Barbary, jej kochanków oraz członków rodziny Stefano. Przy bliższym poznaniu wszyscy okazują się ponurymi i nieprzyjemnym indywiduami, czyli bardzo prawdopodobnymi kandydatami na Potwora. Ale kto nim w końcu jest? Strach i nieprzenikniona tajemnica Trzeba oczywiście pamiętać, że ten włoski, czteroodcinkowy miniserial – stworzony przez Stefano Sollimę i Leonardo Fassoliego – to tylko fabularyzowana rekonstrukcja zdarzeń, zeznań, podejrzeń i domysłów, ale łatwo o tym zapomnieć, bo rzecz jest znakomicie zrealizowana. Piękne zdjęcia, świetnie odtworzone Włochy lat 60 i 70, bardzo dobra muzyka i inteligentny montaż, który nie pokazuje wszystkich paskudnych szczegółów tamtych wydarzeń. Serial nie epatuje makabrą i tanią sensacją. Jego twórcy podążyli inną drogą. Powoli i z wyczuciem wciągają widza w ponurą opowieść, kreując przy tym mroczną atmosferę zaszczucia, niepokoju, podskórnego suspensu. Jeśli ktoś szuka szybkiego tempa i dynamicznych scen akcji to tu tego nie znajdzie. Całości bliżej raczej do psychologicznego dramatu i jednym największych atutów serialu są właśnie wiarygodne postacie, które mają trudne charaktery i mroczne dusze, a do tego podejmują nieoczywiste decyzje. Ponieważ nigdy nie udało się ustalić tożsamości Potwora z Florencji, stał się on we Włoszech obiektem publicznej debaty i synonimem złowrogiej tajemnicy, niczym Kuba Rozpruwacz, z którym łączyła go skłonność do okaleczania kobiecych ciał. Tę atmosferę gęstniejącego lęku społeczeństwa przed tajemniczym mordercą udało się tu świetnie uchwycić. A do tego, na koniec, „Potwór z Florencji”, zostawia widza z przygnębiającym poczuciem, że bardzo wielu pozornie zwykłych ludzi kryje w sobie potencjalnego potwora. Niekoniecznie takiego, który zabija już teraz, ale kiedyś, w sprzyjających okolicznościach może się wydarzyć coś złego. Ciężko się otrząsnąć z wrażenia, jakie zostawia po sobie ten znakomity serial. Gdzie można zobaczyć „Potwora z Florencji”? Serial dostępny jest na platformie Netflix. View oEmbed on the source website
4. sezon „Wiedźmina” wjechał na Netflixa i już robi zamieszanie. Liam Hemsworth w roli Geralta to najmniejsze zaskoczenie!
4. sezon „Wiedźmina” wjechał na Netflixa i już robi zamieszanie. Twórcy reklamowali go jako nowe otwarcie i faktycznie czuć zmianę. Walki są dynamiczniejsze, świat bardziej dopracowany, a Geralt… nie taki, jakiego pamiętamy. Jest jednak pewien haczyk. Najnowsza odsłona serialu daje najwięcej satysfakcji wtedy, gdy… przestanie się traktować ją jak ekranizację Sapkowskiego. Zostawienie pierwowzoru w spokoju, może być kluczem do przyjemności z oglądania i wielu fanów będzie musiało przełknąć ten gorzki kompromis.
4. sezon „Wiedźmina” już jest dostępny online! Już otwierająca scena nowego 4. sezonu „Wiedźmina” zdradza, że twórcy w końcu postanowili „dopiąć zbroję”. Geralt staje do starcia z potworem i zamiast standardowego „wejścia, machnięcia, wyjścia”, dostajemy dobrze zaprojektowaną, intensywną walkę. Akcja szybko przenosi nas w rejony „Chrztu ognia”, gdzie bohater zaczyna kompletować swoją bandę wyrzutków — ludzi, którzy zamiast trzymać się z dala od wojny, wchodzą w sam środek chaosu, by odnaleźć Ciri. I tu, gdy historia idzie tropami książek, serial nabiera rozpędu. Dialogi brzmią lepiej, relacje między bohaterami wreszcie mają sens, a sceny — emocjonalny ciężar. Czy można? Tak, ale szkoda, że dopiero po sześciu latach ktoś przyznał, że Sapkowskiego nie trzeba „poprawiać”, żeby działał na ekranie. Niestety, każde zejście z książkowej ścieżki to powrót starych grzechów. Chaos polityczny bez ładu i składu, wątki „na docisk”, magiczne starcia pozbawione logiki, postacie, które mają tylko „być”, a nie opowiadać historię. Serial zapewne miał być mądrą, współczesną opowieścią o moralności, wojnie, sile kobiet i inności. Problem w tym, że robił to z gracją tarana, upraszczając, zamiast pogłębiać. Paradoks? Ogromny. Materiał źródłowy ma w sobie feministyczną, nieoczywistą perspektywę, oryginalne spojrzenie na przemoc, władzę i lojalność. Tyle że produkcja dawno odjechała od tej wizji — i teraz nie potrafi do niej wrócić. Rezultat: fabuła momentami nie tyle brnie, ile jest dopychana łokciem. I to boli najbardziej. „Wiedźmin”: Liam Hemsworth w roli Geralta Nie ma co ukrywać, zmiana aktora wcielającego się w Geralta, była dla wielu widzów jak otwarcie portalu do innej rzeczywistości. Jednak po kilku minutach oglądania nowego sezonu… przestaje się o tym myśleć. Liam Hemsworth jest zupełnie inny niż Henry Cavill, ale wypada naturalnie, a gdy scenariusz daje mu coś więcej, niż jedno „hmm”, zaczyna świecić. Dosłownie i w przenośni. Laurence Fishburne jako Regis to ewidentnie elegancki dodatek. A Sharlto Copley jako Bonhart? Zupełnie inny niż książkowy, ale magnetyczny. I wtedy pojawia się odcinek piąty. Ognisko, wyznania, różne style narracji — mała perełka, która udowadnia, że twórcy potrafią, jeśli naprawdę chcą. Podsumowanie: najlepszy sezon… wciąż z potencjałem na więcej. Ten sezon to krok naprzód. Pierwszy raz od dawna czuć, że ktoś naprawdę chciał zrozumieć, czym może być „Wiedźmin” jako serial. Czy to wciąż ekranizacja Sapkowskiego? Momentami. Ale najbardziej satysfakcjonuje wtedy, gdy przestaje próbować udawać książki na siłę. Czy to najlepszy sezon do tej pory? Tak, choć wciąż frustrująco nierówny. Czy da się to jeszcze naprawić? Teoretycznie tak, ale praktycznie… Netflixie, piłka po twojej stronie. View oEmbed on the source website
Na tę informację czekali wszyscy fani „Nikt tego nie chce”. 2. sezon już jest dostępny na Netflix!
Wspaniała wiadomość dla fanów serialu „Nikt tego nie chce”. Netflix wypuścił 2. sezon produkcji. Nie obędzie się jednak bez zmian. Dodatkowo w obsadzie pojawi się niespodziewany gość. Oto wszystko, co wiemy na temat kontynuacji hitu.
Jedna z najlepszych komedii romantycznych Netflixa powróciła z 2. sezonem. Serial „Nikt tego nie chce” miał premierę pod koniec września 2024 i momentalnie stał się hitem. Przez bardzo długi czas utrzymywał swoją pozycję w rankingu TOP 10 seriali. I nie dziwimy się. Same go uwielbiamy. Produkcja jest również świetnie oceniana przez krytyków i widzów. Poznajcie szczegóły 2. sezonu. „Nikt tego nie chce” wrócił z 2. sezonem Nie obejdzie się jednak bez zmian. W pierwszym sezonie showrunnerem był Jack Burditt. Teraz jednak tę rolę przejęli Jenni Konner i Bruce Eric Kaplan. Duet ten współpracował przy wielkim hicie „Dziewczyny”. Jak już wspomniałyśmy, serial spotkał się ze świetnymi opiniami i od razu został pokochany przez widzów. Wszystko za sprawą wspaniałej obsady, charakterystycznych postaci oraz interesującej fabuły. Akcja skupia się na relacji Joanne – podcasterki, która nie ma szczęścia w miłości i Noah – przystojnego rabina. Są z dwóch kompletnie różnych światów, jednak zakochują się w sobie. Ich związek wiąże się z wieloma trudnościami, kontrowersjami, wyrzeczeniami i poświęceniami. Czy ta dwójka będzie razem? Mimo że zakończenie było raczej zamknięte, to zostawiło spore pole do interpretacji. Na szczęście na wszystkie pytania znajdziemy odpowiedzi w drugim sezonie. Najlepsza komedia romantyczna Netflixa od lat? Tak! Jeśli jeszcze jej nie widzieliście koniecznie nadróbcie Netflix w końcu pokazał nam dobrą komedię romantyczną. „Nikt tego nie chce”, bo właśnie o tym serialu mowa, kilka dni temu miał swoją premierę na platformie streamingowej i od razu stało się hitem. I wcale się nie dziwimy. „Nikt tego nie chce” 2. sezon — obsada i fabuła W rolach głównych znakomici Kristen Bell i Adam Brody. Chemia między aktorami jest zdecydowanie odczuwalna. Świetnie ogląda się ich razem na ekranie. Oprócz nich w serialu występują również Justine Lupe, Timothy Simons czy Sherry Cola. W nowych odcinkach będziemy mogli oglądać również Leighton Meester (tak, Blair z „Plotkary”)! Aktorka wcieli się w Abby — dawną znajomą głównej bohaterki z gimnazjum, z którą nie miała zbyt dobrych relacji. W przeszłości były przeciwniczkami. Teraz ich drogi znowu się przetną. Prywatnie Leighton jest żoną Adama Brody'ego — odtwórcy roli Noah. Czy jedno z ulubionych małżeństw Hollywood będziemy mogli zobaczyć we wspólnych scenach? Już nie możemy się doczekać! Oprócz Meester do obsady dołącza również Miles Fowler („Rezydenci”). Zagra on kolegę rabina z drużyny koszykarskiej. Bohaterowie będą próbować zeswatać go z siostrą Joanne — Morgan. Zapowiada się naprawdę interesująco. Drugi sezon serialu „Nikt tego nie chce” dostępny jest na Netflixie od 23 października.
Ten serial Netflixa 7 lat po premierze wciąż nie ma sobie równych! I potrafi nieźle namieszać w głowie
Są takie seriale, które się nie starzeją. Mijają lata, a one wciąż poruszają, przerażają i zachwycają tak samo jak w dniu premiery. Do tego grona bez wątpienia należy „Nawiedzony dom na wzgórzu” – mroczna, emocjonalna i niezwykle dopracowana produkcja, która udowodniła, że horror może być czymś znacznie więcej, niż tylko historią o duchach.
Mike Flanagan stworzył serial, który od 7 lat pozostaje wzorem dla innych twórców. To nie tylko opowieść o zjawiskach nadprzyrodzonych, ale także o rodzinie rozbitej przez stratę, żal i wspomnienia, które nie pozwalają o sobie zapomnieć. Dla wielu widzów – „uczta dla duszy”, a nie tylko dla miłośników grozy. Rodzina, dom i duchy przeszłości „Nawiedzony dom na wzgórzu” opowiada o piątce dorosłego rodzeństwa, które w dzieciństwie dorastało w starym domu pełnym tajemnic. Po latach los ponownie łączy ich tragiczna wiadomość – najmłodsza siostra popełnia samobójstwo. Powrót do przeszłości zmusza wszystkich do zmierzenia się z tym, co pozostawił po sobie Hill House – miejscem, które nigdy ich naprawdę nie wypuściło. To horror, który zamiast straszyć efektami specjalnymi, uderza w emocje. Flanagan z niezwykłą precyzją pokazuje, że prawdziwe demony mieszkają w nas samych – w żalu, poczuciu winy i niespełnionych nadziejach. Każdy z bohaterów nosi w sobie część tej historii, a widzowie – z każdym odcinkiem – odkrywają coraz więcej z mrocznej układanki. Mike Flanagan – twórca, który redefiniował horror Reżyser Mike Flanagan (znany z „Doktora Sna” i „Gry Geralda”) połączył gatunek grozy z dramatem psychologicznym, tworząc coś, co trudno zaszufladkować. Jego styl wyróżnia subtelność, dbałość o emocje i detale – zamiast tanich strachów dostajemy metaforę żałoby i uzdrowienia. Flanagan nie opowiada o duchach – on pokazuje, jak to jest, gdy człowiek sam staje się jednym z nich. Właśnie dlatego „Nawiedzony dom na wzgórzu” jest tak wyjątkowy – to serial, który bardziej boli, niż straszy. W produkcji Netfliksa wystąpili m.in. Carla Gugino, Timothy Hutton, Elizabeth Reaser, Michiel Huisman, Oliver Jackson-Cohen i Victoria Pedretti. Co mówią widzowie? Opinie internautów są zgodne – to jeden z najlepszych seriali Netfliksa. Jeden z widzów pisze: „Tak naprawdę to osiem odcinków dramatycznych, a dwa ostatnie to dopiero typowy horror. Nie byłem do niego przekonany, a to jeden z najlepszych seriali roku”. Inny dodaje: „Niesamowicie wciągający dramat rodzinny, fabuła świetnie rozbudowana, niepokoi, straszy i wykorzystuje motywy horrorów jak najlepiej. Najlepszy horror od lat”. Wśród komentarzy nie brakuje też zachwytów nad klimatem i reżyserią: „Stylowa, świeża, mroczna, dojrzała i doskonale poprowadzona opowieść, pulsująca złowieszczym nastrojem” – pisze jeden z internautów. Inny dodaje: „Klimatyczny i bardzo dobrze rozbudowany horror ze świetną fabułą, muzyką i postaciami. Wciąga i trzyma w napięciu od początku do końca”. Widzowie podkreślają również niezwykłe połączenie grozy z dramatem: „Upiornie mroczny horror z dramatem rodzinnym w tle, potrafiący nieźle namieszać w głowie”, a także: „Cudownie klasyczne creepy ghost story z poruszającą rodzinną psychodramą. Jakby ‘Lśnienie’ połączyć z ‘Sześć stóp pod ziemią’”. Horror, który jest... dramatem „Nawiedzony dom na wzgórzu” to serial, który redefiniuje pojęcie strachu. Nie chodzi tu o potwory i krzyki w nocy – ale o utratę, samotność i to, co zostaje po traumie. Flanagan udowodnił, że horror może być piękny, melancholijny i pełen emocji. Dla jednych to najbardziej przerażający serial Netflixa, dla innych – jeden z najbardziej poruszających dramatów ostatnich lat. Obejrzysz go na Netfliksie. View oEmbed on the source website
Fani „Bogów” i „Dr House’a” będą zachwyceni! Jeden z najciekawszych polskich seriali Netflixa z Leszkiem Lichotą w roli głównej
Pierwszy taki projekt w historii Netflixa w Polsce – „Znieczulenie” ma wszystko, by stać się jednym z najgłośniejszych seriali roku. W roli głównej Leszek Lichota, który tym razem wciela się nie w twardego funkcjonariusza czy romantycznego bohatera, lecz w neurochirurga na życiowym zakręcie.
Neurochirurg, który musi się podnieść Twórcy obiecują emocje, których nie da się „znieczulić” – błędy lekarskie, moralne dylematy i próbę odzyskania siebie. Ten serial ma pokazać, że medycyna to nie tylko walka o życie pacjentów, ale też o własne sumienie. Głównym bohaterem „Znieczulenia” jest uznany lekarz, który po dramatycznym błędzie traci wszystko, na co pracował latami. Zmuszony do odejścia z prestiżowego ośrodka, trafia do szpitala w małej miejscowości, gdzie musi zmierzyć się z niechęcią personelu i własnymi demonami. Jego historia to mieszanka emocji, etycznych pytań i cichej nadziei, że nawet po upadku można się podnieść. Leszek Lichota w nowym świetle Po rolach w „Watasze” i „Znachorze” Leszek Lichota znów udowadnia, że potrafi być wiarygodny w każdej odsłonie. Jak piszą internauci: „Lichota po prostu nie gra – on żyje na ekranie”. Aktor ma pokazać bardziej intymną, emocjonalną stronę męskości – zmagania z porażką, odpowiedzialnością i samotnością w zawodzie, w którym nie ma miejsca na słabość. W obsadzie oprócz Lichoty zobaczymy Aleksandrę Popławską, Karolinę Gruszkę i Dorotę Kolak. Serial wyreżyserował Łukasz Ostalski, a za scenariusz odpowiadają twórcy takich tytułów jak „Hiacynt” czy „Behawiorysta”. Każdy odcinek to nowy przypadek medyczny, ale też nowa emocjonalna historia – o zaufaniu, winie i przebaczeniu. Kiedy premiera „Znieczulenia”? Choć Netflix nie ujawnił jeszcze dokładnej daty premiery, zdjęcia do serialu są na finiszu. Wiadomo, że to pierwszy polski serial medyczny proceduralny, w którym wątki medyczne łączą się z dramatem psychologicznym. Wszystko wskazuje na to, że „Znieczulenie” może być polską odpowiedzią na „Dr House’a” – tylko bardziej prawdziwą, mniej ironiczną i boleśnie ludzką. „Znieczulenie” to część większego planu Netfliksa, który coraz mocniej inwestuje w polskie kino i seriale. Wśród zapowiedzianych nowości są też „Kolory zła: Czerń”, „Czarna Wołga”, „Podlasie” i „Bunt”. Każda z tych produkcji ma opowiadać o innej stronie polskiej rzeczywistości – od małomiasteczkowych komedii po mroczne thrillery.
Ten gorący turecki serial o miłości i ambicji zawróci wam w głowie. Wciąga bardziej niż niejeden hollywoodzki dramat
Turecka produkcja „Miłość i fortuna” właśnie trafiła na Netflixa i od pierwszych dni wzbudza ogromne emocje. Zderzenie dwóch światów – bogactwa rodowego i sukcesu osiągniętego ciężką pracą – staje się tłem dla historii, która potrafi wciągnąć bardziej niż niejeden hollywoodzki dramat.
To serial, który łączy w sobie wszystko, za co widzowie kochają tureckie produkcje: silne charaktery, intensywne emocje i nienaganną estetykę kadrów. „Miłość i fortuna” zapowiada się na jedną z najgłośniejszych premier jesieni 2025 roku – z obsadą, której nie sposób przeoczyć. W świecie, gdzie uczucia to waluta. O czym jest „Miłość i fortuna”? Na ekranie spotykają się dwa żywioły: Osman (Engin Akyürek) – mężczyzna, który od zera zbudował swoje imperium, i Nihal (Aslı Enver) – kobieta pochodząca z zamożnej, wpływowej rodziny. Ich relacja to starcie dwóch filozofii życia, dwóch sposobów myślenia o sukcesie, ale też dwóch serc, które mimo różnic zaczynają bić w tym samym rytmie. W tle rozgrywa się opowieść o władzy, rywalizacji i odwadze, by przekroczyć granice klasowe. „Miłość i fortuna” pokazuje, że granice między kalkulacją a uczuciem mogą się łatwo zatrzeć, gdy stawką jest nie tylko fortuna, ale też lojalność i zaufanie. Serial gwarantuje ogromne emocje, przez które trudno będzie się wam oderwać. Gwiazdy tureckiego kina w jednym miejscu. Obsada, która gwarantuje emocje Netflix postawił na sprawdzoną ekipę – w głównych rolach występują Engin Akyürek, znany z „Grzechu Fatmagül”, Aslı Enver („Narzeczona ze Stambułu”) oraz Taro Emir Tekin, który zdobył serca widzów w „Złotym chłopaku”. W obsadzie pojawiają się także Dolunay Soysert, İsmail Demirci i Selin Şekerci – twarze, które widzowie doskonale znają z największych tureckich hitów. Dlaczego warto obejrzeć „Miłość i fortuna”? To nie tylko melodramat – to nowoczesna opowieść o ambicji, odwadze i o tym, jak miłość potrafi przekraczać bariery, których sami nie mamy odwagi naruszyć. „Miłość i fortuna” to wizualna uczta, dopracowana w najmniejszym detalu, z reżyserią, która stawia na emocje, a nie efekciarstwo. Pokazuje miłość jako siłę niejednoznaczną, wymagającą, często bolesną, ale przez to wyjątkowo prawdziwą. Jak trafnie napisała jedna z widzek: „Nie pamiętam, kiedy ostatnio serial tak mocno mną poruszył. ‘Miłość i fortuna’ nie jest o bogactwie, tylko o tym, co w życiu naprawdę kosztuje najwięcej — uczucie, które nie zna granic. To historia, w której miłość nie jest słodka. Jest trudna, namiętna, momentami bolesna… ale prawdziwa.” Widzowie zgodnie podkreślają, że serial „wprawia w lekkie bicie serca” i że „ostatni odcinek doprowadza do łez”. Dla niektórych to po prostu dobrze opowiedziana historia, dla innych – emocjonalny rollercoaster, który zostawia niedosyt i pytanie o ciąg dalszy. Jak zauważyła jedna z komentujących: „Serial skończył się w taki sposób, jakby sugerowany był następny sezon, ponieważ główny wątek został nierozstrzygnięty.” „Miłość i fortuna” to przykład produkcji, która nie boi się zostawić widza z emocjami, zamiast prostymi odpowiedziami. Dlatego właśnie warto ją zobaczyć — nie dla blichtru, ale dla prawdziwych emocji, które w niej drzemią. Jeśli lubicie historie, w których napięcie rośnie z każdą sceną, a bohaterowie mają więcej niż jedną twarz – ten tytuł jest obowiązkowy. „Miłość i fortuna” można oglądać na platformie Netflix. Zobaczcie zwiastun poniżej. View oEmbed on the source website